Grunt malarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grunt malarskiroztwór wodny lub rozpuszczalnikowy substancji błonotwórczych oraz środków pomocniczych lub farba, w postaci dyspersji, przeznaczona do pierwszego malowania lub impregnowania podłoża malarskiego[1][2].

Grunt sporządzany jest najczęściej z roztworu klejowego, kredy, gipsu, barwnika i nakładany na podobrazie płócienne, drewniane itp. w celu zmniejszenia jego chłonności, wyrównania lub związania jego luźnych części (spajanie), poprawy przyczepności kolejnych warstw oraz zabezpieczenia kolorytu malowidła przed prześwitywaniem koloru podłoża[1][2][3].

Dawniej zazwyczaj gruntowano także papier pod większość technik rysunkowych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Stefan Kozakiewicz (red.), Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. IV, Warszawa: PWN, 1996, s. 450, ISBN 83-01-12365-6 (pol.).
  2. a b Malarstwo, Chegg [dostęp 2021-06-30] (pol.).
  3. Kazimiera Iskrzyńska (red.), Podręcznik malarstwa. Olej, Łódź 1997: Galaktyka, s. 21, ISBN 83-86447-61-3 (pol.).