Harmonia barw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Harmonia barw – takie dobranie barw, które pozwala stworzyć jednorodną kompozycję obrazu.

Może się ona opierać na gamach kolorystycznych:

  • tonicznej – składa się z pojedynczych stopniowanych kolorów oraz czerni i bieli; związana jest ze stopniem zaciemnienia barw,
  • harmonicznej – zawiera kolory, które są do siebie podobne pod względem odcieni i kontrastów. Można wyróżnić trzy podstawowe jej rodzaje:
    • gama kolorów ciepłych – składa się z kolorów znajdujących się obok siebie na kole barw, od żółtego ochry, czerwieni, sjeny, umbry, do karminu,
    • gama kolorów zimnych – składa się z kolorów znajdujących się również obok siebie na kole barw, ale po przeciwnej jego stronie, od błękitu, fioletu, do zieleni,
  • gama kolorów złamanych – składa się z kolorów powstałych przez mieszanie kolorów dopełniających, znajdujących się naprzeciw siebie w kole barw, ale w nierównych częściach. W zależności od tego, jaka gama przeważa w mieszaninie, mogą mieć one charakter zimny lub ciepły. Należą tu: brązy, beże, odcienie khaki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Postawy Architektury Krajobrazu, Warszawa: Hortpress, 2004.