Hening III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Hening.svg

Hening III - polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis herbu[edytuj]

W polu błękitnym kogut srebrny o grzebieniu i koralach czerwonych i orężu złotym, stojący z uniesioną prawą łapą na ostrzewi w skos naturalnej, z trzema listkami i sękiem.

Klejnot: kogut jak w godle.

Labry błękitne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany 10 maja 1566 Salomonowi Heningowi[1]. Następnie zatwierdzony indygenatem Franciszkowi Ernestowi w 1682.

Herbowni[edytuj]

Hening, Michaelis.

Przypisy

  1. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 95. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

  • Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 106.
  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1. (rekonstrukcja wizerunku, nazwiska)

Linki zewnętrzne[edytuj]