Józef Szymański (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Szymański
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 13 lutego 1931
Wojnicz
Data i miejsce śmierci 23 października 2011
Lublin
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Doktorat 1957
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1969
Uniwersytet Warszawski
Profesura 1986
Polska Akademia Nauk
Status członek
rektor
Instytucja Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Okres zatrudn. 19821984

Józef Szymański (ur. 13 lutego w 1931 r. w Wojniczu, zm. 23 października 2011 r. w Lublinie) – polski historyk, specjalista w zakresie nauk pomocniczych historii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent historii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1957). Doktorat w Uniwersytecie Warszawskim w 1957 r., tam też habilitował się w 1969 r. Profesor nadzwyczajny od 1980, a od 1986 r. profesor zwyczajny. W latach 19571962 zatrudniony w wydawnictwie Towarzystwa Naukowego KUL, 19621963 pełnił funkcję starszego asystenta KUL, 19631969 adiunkt w Instytucie Historii Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej, 19701972 w Instytucie Historii PAN, 19721976 docent w Uniwersytecie Śląskim, od 1976 r. ponownie w UMCS, gdzie zajmował następujące stanowiska: w latach 19811982 prodziekan Wydziału Humanistycznego, 19821984 rektor, 19841990 członek Senatu, 19901993 dyrektor Instytutu Historii[1]. W latach 19951998 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu.

Od 1964 r. aktywny członek Polskiego Towarzystwa Historycznego – Oddział w Lublinie, a także członek Polskiej Akademii Nauk (m.in. przewodniczący Komisji Nauk Pomocniczych Historii Komitetu Nauk Historycznych oraz Komisji Nauk Pomocniczych Historii, Źródłoznawstwa i Edytorstwa Komitetu Nauk Historycznych). Był także członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Heraldycznego.

Główne zainteresowania badawcze: Nauki pomocnicze historii (podstawy metodologiczne, dzieje pisma), chronologia, heraldyka, epigrafika, kodykologia), dzieje społeczne średniowiecznej Polski (szczególnie rola Kościoła) i edytorstwo historyczne.

Honorowy Obywatel Miasta Sandomierza (2002)[2].

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. D.Gałaszewska-Chilczuk, "Wrogie" Uniwersytety. Polityka państwa komunistycznego wobec Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (1944–1969), Warszawa 2013.
  2. prof. Józef Szymański

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]