Henry Brand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henry Brand, 2. wicehrabia Hampden
Ilustracja
Portret ze zbiorów Biblioteki Narodowej Australii
Data i miejsce urodzenia 1841-05-022 maja 1841
Plymouth
Data i miejsce śmierci 1906-11-2222 listopada 1906
Londyn
gubernator Nowej Południowej Walii
Okres od 1895-11-2121 listopada 1895
do 1899-03-055 marca 1899
Przynależność polityczna Partia Liberalna
Poprzednik Robert Duff
Następca lord Beauchamp

Henry Brand, 2. wicehrabia Hampden (ur. 2 maja 1841 w Plymouth, zm. 22 listopada 1906 w Londynie) – brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Liberalnej. Dwukrotny członek Izby Gmin (1868-1874, 1880-1886), dziedziczny członek Izby Lordów (1892-1906), gubernator Nowej Południowej Walii (1895-1899).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem prominentnego polityka Partii Liberalnej, Henry'ego Branda, spikera Izby Gmin w latach 1872-1884, kreowanego następnie parem dziedzicznym jako wicehrabia Hampden. Młody Henry w latach 1858-1865 służył w armii. Przez pewien czas był m.in. adiutantem gubernatora generalnego Kanady. Następnie poszedł w ślady ojca i w wieku 27 lat po raz pierwszy został posłem z kręgu wyborczego Hertfordshire. W 1874 stracił mandat parlamentarny, lecz w 1880 został wybrany ponownie, tym razem w okręgu wyborczym Stroud. W 1886 bez powodzenia startował z okręgu wyborczego Cardiff.

W 1892 odziedziczył tytuł szlachecki zmarłego ojca i tym samym został członkiem Izby Lordów. W czerwcu 1895 przyjął nominację na stanowisko gubernatora Nowej Południowej Walii, które oficjalnie objął w listopadzie tego samego roku. Okres jego urzędowania uważa się za czas politycznej stabilności w kolonii, którą przez cały ten czas rządził premier George Reid. W marcu 1899 podał się do dymisji i postanowił niezwłocznie powrócić do Anglii, motywując to planami matrymonialnymi swojego najstarszego syna. Po powrocie do kraju przeszedł na polityczną emeryturę, na której przeżył jeszcze siedem lat. Zmarł 22 listopada 1906 w wieku 65 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]