Henryk Potocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Potocki
Ilustracja
1907
Herb
Pilawa
Rodzina Potoccy
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1868
Warszawa
Data i miejsce śmierci 29 marca 1958
Montrésor, FR
Ojciec Rodryg Ludwik Potocki
Matka Maria Potocka (Niezabytowska h. Lubicz)
Żona

Julia Potocka (Branicka h. Korczak)

Dzieci

Anna Julia Maria (Żółtowska, Cieszkowska); Paweł; Władysław Kalikst Fryderyk; Stefan

Henryk Potocki herbu Pilawa (ur. 20 marca 1868 w Warszawie, zm. 29 marca 1958 w Montrésor we Francji) – ziemianin, polityk konserwatywny, działacz społeczny, przemysłowiec.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Rodryga Potockiego i Marii Niezabytowskiej. Ożenił się 9 września 1897 w Warszawie z Julią Branicką, córką Władysława Branickiego.

Właściciel dóbr koniecpolskich i chrząstowskich, a od 1923 roku także maluszyńskich. W swoich dobrach rozwinął przemysł przetwórczy, w tym cukrownię w Silniczce, jedną z siedmiu największych w Polsce i zakłady metalurgiczne w Koniecpolu istniejące już od 1838 roku. Był aktywnym działaczem Kieleckiego Związku Ziemian, współzałożycielem Stronnictwa Polityki Realnej. Z ramienia tej partii od 1907 roku był posłem do Dumy, a latach 1908−1910 członkiem petersburskiej Rady Państwa. W czasie I wojny światowej współpracował z Romanem Dmowskim i Ignacym Janem Paderewskim. Mianowany członkiem Rady Stanu w 1918 roku[1]. Po przewrocie majowym poparł J. Piłsudskiego. W 1928 roku wstąpił do BBWR, a w 1934 roku został aresztowany w związku z tzw. aferą żyrardowską. Zwolniony za bardzo wysoką kaucją, która doprowadziła jego aktywa do upadłości. W czasie okupacji wspierał AK i NSZ, po wojnie wyemigrował do Francji[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monitor Polski Nr 57 z 26 kwietnia 1918 r., s. 1.
  2. Jarosław Kapsa: Historie Jarosława Kapsy. Opowieść 26 (pol.). 2012-08-06. [dostęp 2013-07-11].
Poprzednik
Józef Haller
Prezes Polskiego Czerwonego Krzyża
1929-1931
Następca
Zygmunt Zuborowski