Przejdź do zawartości

Hugo Ferdinand Boss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hugo Ferdinand Boss
Ilustracja
Hugo Boss w 1933
Data i miejsce urodzenia

8 lipca 1885
Metzingen

Data śmierci

9 sierpnia 1948

Zawód, zajęcie

krawiec, przedsiębiorca

Odznaczenia
Krzyż Honorowy dla Walczących na Froncie (III Rzesza)

Hugo Ferdinand Boss (ur. 8 lipca 1885 w Metzingen, zm. 9 sierpnia 1948 tamże) – niemiecki przedsiębiorca, krawiec i projektant mody, założyciel firmy odzieżowej Hugo Boss AG.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Hugo Boss urodził się 8 lipca 1885 roku w Metzingen jako syn Heinricha Bossa i jego żony Luise Münzenmayer[1]. Uczęszczał do miejscowej szkoły podstawowej i gimnazjum, którego jednak nie ukończył. Po opuszczeniu gimnazjum w 1899, rozpoczął trzyletnie przyuczenie do zawodu handlowca w Manufakturwaren-Engros w Bad Urach. Następnie pracował w tkalni J.J. Wendlera oraz w hurtowni sukna w Konstancji[2].

W 1908 roku zawarł związek małżeński z Anną Freysinger[3]. W tym też roku zmarł jego ojciec. Para miała czworo dzieci: Gertrud, Hildegard, Siegfrieda i Doris[4]. Przejął rodzinną firmę. W 1914 został powołany do służby na froncie I wojny światowej, uzyskując stopień kaprala. Po wojnie powrócił do kierowania rodzinnym przedsiębiorstwem. W styczniu 1924 roku w Metzingen założył własną fabrykę odzieży, początkowo produkującą kurtki, bieliznę i koszule męskie, a później także odzież roboczą i sportową. W 1925 roku firma zatrudniała 33 pracowników i była jedną z największych firm tekstylnych w Metzingen[2].

Hans Lammers w czarnym mundurze Allgemeine SS według projektu Hugo Bossa

W 1931 roku wstąpił do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (nr legitymacji 508889) na dwa lata przed jej zwycięstwem wyborczym oraz objęciem urzędu kanclerza przez Adolfa Hitlera, oraz do Deutsche Arbeitsfront[5].

Początkowo jego firma produkowała brązowe koszule dla członków NSDAP oraz Sturmabteilung (SA), następnie czarne mundury dla Schutzstaffel, a także czarno-brunatne dla Hitlerjugend[5]. Od 1938 r. firma wytwarzała również mundury w kolorze feldgrau dla Wehrmachtu, a także dla pracowników poczty i kolei. Otrzymała m.in. kontrakt na dostawy mundurów dla SS według projektu Karla Diebitscha[6]. Podczas wojny w firmie Bossa pracowało co najmniej 140 polskich robotników przymusowych, głównie kobiet, oraz około 40 francuskich jeńców wojennych[2]. Wartość sprzedaży przedsiębiorstwa wzrosła z 38 260 reichsmarek w 1932 r. do ponad 3 300 000 reichsmarek w 1941 roku[5].

W 1947 Boss stanął przed francuskim trybunałem denazyfikacyjnym. Został początkowo zakwalifikowany za działacza i sponsora partii nazistowskiej oraz beneficjenta reżimu hitlerowskiego; wymierzono mu karę grzywny w wysokości 100 000 marek, pozbawiono praw obywatelskich i zobowiązano do przekazania przedsiębiorstwa[5]. W wyniku postępowania apelacyjnego zmieniono jednak kwalifikację, uznając go za sympatyka NSDAP. Zasądzono karę pieniężną w wysokości 25 tys. marek i odebrano mu bierne prawo wyborcze[2].

Po wojnie firma Bossa rozpoczęła produkcję mundurów i odzieży roboczej dla francuskich władz okupacyjnych i francuskiego oddziału Czerwonego Krzyża. Sam Boss pełnił funkcję zastępcy dyrektora zarządzającego, do momentu przekazania firmy w 1948 swojemu zięciowi. Hugo Ferdinand Boss zmarł 9 sierpnia 1948 roku w wieku 63 lat w wyniku powikłań po ropnym zapaleniu zęba[2][6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Hugo Ferdinand Boss - Biografie WHO'S WHO [online], whoswho.de [dostęp 2024-03-08].
  2. 1 2 3 4 5 Elisabeth Timm, Hugo Ferdinand Boss (1885-1948) und die Firma Hugo Boss. Eine Dokumentation. [online], uni-muenster.de, 18 kwietnia 1999 [dostęp 2024-03-07] (niem.).
  3. FamilySearch.org [online], ancestors.familysearch.org [dostęp 2024-03-07].
  4. Roman Köster, Hugo Boss, 1924 - 1945: die Geschichte einer Kleiderfabrik zwischen Weimarer Republik und "Drittem Reich", Schriftenreihe zur Zeitschrift für Unternehmensgeschichte, München: Beck, 2011, ISBN 978-3-406-61992-2 [dostęp 2024-03-07].
  5. 1 2 3 4 Gospodarka III Rzeszy - wystawa, Instytut Pamięci Narodowej.
  6. 1 2 Brunatne koszule i granatowe garnitury - Onet Biznes - 1 strona [online], web.archive.org, 26 sierpnia 2014 [dostęp 2024-03-08] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-26].