Isolda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
'Isolda'
Owoce odmiany 'Isolda' w okresie zbioru
Owoce odmiany 'Isolda' w okresie zbioru
Rodzaj Grusza (Pyrus)
Gatunek Pyrus communis L., (Grusze zachodnie)
Grupa odmian letnie[1]
Rodzice 'Julius Guyot' x 'Lipcówka Kolorowa'
Hodowca M. Fischer[2]
Data wyhodowania 1971[2]
Właściciel Instyt Sadownictwa w Pillnitz
Data zarejestrowania 1998, 2008 (PL)[3]
Pochodzenie Niemcy, Czechy

Grusza 'Isolda' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich. Odmiana o wczesnej porze dojrzewania, powstała we współpracy hodowców niemieckich i czeskich w Instytucie Sadownictwa w Pilnitz koło Drezna, ze skrzyżowania odmian Julius Guyot i Lipcówka Kolorowa. Do rejestru w Czechach została wpisana w roku 1998. Należy do najwcześniej dojrzewających odmian. Do Rejestru Odmian prowadzonego przez COBORU wpisana w 2008 roku[3].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Drzewo rośnie umiarkowanie silnie. Korona szerokostożkowata, dość luźna o mocnych, równomiernie rozmieszczonych konarach, łatwa do formowania.
Owoce
Od średnich do dużych, o kształcie dzwonkowatym, lekko wydłużone, bez przewężenia. Skórka zielona, po dojrzeniu przebarwia się na żółto, od strony nasłonecznionej pokrywa się czasem cynobrowym, paskowanym rumieńcem. Przetchlinki liczne, drobne, zielonkawe. Szypułka średniej długości. Kielich niebyt duży o wzniesionych działkach, zagłębienie kielichowe płytkie. Miąższ kremowobiały, soczysty, masłowy o korzennym aromacie, słodko-kwaskowaty.

Zastosowanie[edytuj]

Odmiana letnia dojrzewająca w kilka dni po Lipcówce Kolorowej[1], polecana raczej do nasadzeń amatorskich.

Uprawa[edytuj]

Wcześnie wchodzi w okres owocowania, owocuje obficie lecz z tendencją do przemienności, szczególnie po obfitym owocowaniu. Kwitnie wcześnie i obficie.

Podkładka i stanowisko[edytuj]

Z pigwą według czeskich hodowców zrasta się dobrze i może być zalecana do gęstych nasadzeń. Powinna być uprawiana na dobrych stanowiskach, gdyż owoce są wówczas wyraźnie smaczniejsze.

Zdrowotność[edytuj]

Na mróz średnio odporna, na parcha średnio odporna, wrażliwa na zarazę ogniową.

Zbiór i przechowywanie[edytuj]

Zbiór owoców przypada na okres od początku do połowy sierpnia. Do spożycia nadają się zaraz po zbiorze. W chłodni przechowują się niezbyt długo do 2-3 tygodni, do września[1].

Przypisy

  1. a b c Neue Birnensorten aus Pillnitz (niem.). [dostęp 2016-08-26].
  2. a b M. Fischer, G. Mildenberger: New pear cultivars from Dresden-Pillnitz. Acta Horticulturae 663, 899-902, DOI:10.17660/ActaHortic.2004.663.164. [dostęp 2016-08-26].
  3. a b Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych: Lista Odmian Roślin Sadowniczych wpisanych do Krajowego Rejestru w Polsce. [dostęp 2013-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-29)].

Bibliografia[edytuj]

  1. Dorota Kruczyńska. Niemieckie odmiany gruszy. „Hasło Ogrodnicze”, czerwiec 2003. Kraków: Plantpress. 
  2. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006. ISBN 83-89211-18-1.
  3. Ireneusz Sosna: Uprawa gruszy. Kraków: Plantpress, 2007. ISBN 978-83-89874-51-1.