Itanium 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Itanium 2

Itanium 2 to procesor klasy IA-64 produkowany przez firmę Intel będący następcą jednostki serwerowej Itanium. Podobnie jak poprzednik oparty został na architekturze IA-64. Zastosowana w nim technologia EPIC, będąca rozwinięciem technologii RISC, przekazuje kontrolę nad równoległym przetwarzaniem instrukcji oraz zarządzanie jednostkami wykonawczymi kompilatorowi programu. Dzięki temu zaawansowany programista jest w stanie napisać aplikację wykorzystującą w pełni zasoby sprzętowe mikroprocesora.

Procesor został wyposażony w 12 potoków wykonawczych, od 1,5 do 32 MB pamięci cache trzeciego poziomu (L3) oraz zegar z zakresu 1,0 - 2,53 GHz. W stosunku do poprzednika poszerzona została również magistrala danych (z 64 do 2x128 bitów) dzięki czemu zwiększyła się przepustowość między pamięcią a procesorem.

Na komputerach z procesorami Itanium pracują systemy operacyjne HP-UX (również w wersji PA-RISC, dzięki opracowanemu przez firmę Hewlett-Packard interpreterowi ARIES), Windows Server 2008, OpenVMS, NonStop OS, Bull GCOS, NEC ACOS, FreeBSD oraz linuksowe (Red Hat Enterprise Linux i SUSE).

Procesory Intel Itanium[edytuj]

Rozwój procesorów Itanium zapoczątkował model Merced, który był w zasadzie procesorem koncepcyjnym. Następny procesor - McKinley posiadał znacząco usprawnioną architekturę pamięci, dzięki czemu stanowił rozwiązanie konkurencyjne dla obecnych na rynku procesorów. Madison, dzięki przejściu na technologię 130 nm, posiadał odpowiednio dużo pamięci podręcznej dla znaczącej poprawy wydajności. Montecito wyprodukowany w procesie 90 nm i architekturze dual-core znacząco zwiększył wydajność na jednostkę mocy. Montvale dodał 3 nowe cechy: core-level lockstep, demand-based switching oraz magistralę Front-side bus o częstotliwości taktowania 667 MHz. Procesor Tukwila mógł obsługiwać większą ilość pamięci, miał zaimplementowaną nową architekturę Intel QuickPath Interconnect (QPI) oraz wbudowane kontrolery pamięci, co znacząco poprawiło wydajność układu. Poulson, dzięki wykonaniu w technologii 32 nm, posiada znacząco zwiększoną częstotliwości taktowania zegara oraz współdzieloną pamięć podręczną co pozwoliło uzyskać ponad 2,5 krotny wzrost wydajności w stosunku do procesora Tukwila[1]. Na rok 2014 Intel zapowiedział wypuszczenie kolejnej generacji procesora Itanium o kodowej nazwie Kittson.

Nazwa kodowa Technologia Dostępność Zegar L2 Cache/
rdzeń
L3 Cache/
procesor
Magistrala układów/
procesor
rdzeni/
układ
watów/
procesor
Komentarz
Itanium
Merced 180nm 2001-06 733 MHz 96 KB brak 266 MHz 1 1 116 2 MB off-die L3 cache
800 MHz 130 4 MB off-die L3 cache
Itanium 2
McKinley 180nm 2002-07-08 900 MHz 256 KB 1.5 MB 400 MHz 1 1 130 HW branchlong
1 GHz 3 MB 130
Madison 130nm 2003-06-30 1.3 GHz 3 MB 130
1.4 GHz 4 MB 130
1.5 GHz 6 MB 130
2003-09-08 1.4 GHz 1.5 MB 130
2004-04 1.4 GHz 3 MB 130
1.6 GHz
Deerfield 2003-09-08 1.0 GHz 1.5 MB 62 Low voltage
Hondo[2] 2004-Q1 1.1 GHz 4 MB 400 MHz 2 1 260 32 MB L4
Fanwood 2004-11-08 1.6 GHz 3 MB 533 MHz 1 1 130
1.3 GHz 400 MHz 62? Low voltage
Madison 2004-11-08 1.6 GHz 9 MB 400 MHz 130
2005-07-05 1.67 GHz 6 MB 667 MHz 130
2005-07-18 1.67 GHz 9 MB 667 MHz 130
Itanium 2 9000 series
Montecito 90nm 2006-07-18 1.4 GHz 256 KB (D)+
1 MB (I)
6–24 MB 400 MHz 1 2 104 Virtualization, Multithread, no HW IA-32
1.6 GHz 533 MHz
Itanium 2 9100 series
Montvale 90nm 2007-10-31 1.42–1.66 GHz 256 KB (D)+
1 MB (I)
8–24 MB 400–667 MHz 1 1–2 75–104 Core-level lockstep, demand-based switching
Itanium 9300 series
Tukwila 65nm 2010-02-08 1.33-1.73 GHz 256 KB (D)+
512 KB (I)
10–24 MB QPI with a speed of 4.8 GT/s 1 2–4 130–185 Nowa szyna międzyprocesorowa - Intel QuickPath Interconnect - QPI zastąpiła Front-side bus - FSB. Turbo Boost
Itanium 9500 series
Poulson 32nm 2012-11-08[3] 1.73-2.53 GHz 256 KB (D)+
512 KB (I)
20-32 MB QPI with a speed of 6.4 GT/s 1 4-8 130–170 Zwiększona ilość rozkazów wykonywana w jednym takcie z 6 do 12, Instruction Replay technology, Dual-domain hyperthreading [4] [5] [6]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy