Józef Borkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kolarza. Zobacz też: Józef Dunin-Borkowski.

Józef Borkowski (ur. 1878, zm. 4 grudnia 1909 w Kielcach[1]) – kielecki kolarz, jeden z pionierów kolarstwa na przełomie XIX i XX wieku.

Syn Rosjanina i Polki, z zawodu geometra, pracował w Komisji Włościańskiej[2]. Uznawany był za najlepszego kieleckiego kolarza swoich czasów – zwyciężał w wielu lokalnych zawodach szosowych oraz torowych. Należał również do Kieleckiego Towarzystwa Cyklistów[1]. Ponadto uprawiał zapasy w stylu francuskim oraz podnoszenie ciężarów (obdarzony był atletyczną siłą). W mieszkaniu przy ulicy Niecałej, które wynajmował (uznawane za „Mekkę siłaczy”), spotykali się i ćwiczyli inni kieleccy sportowcy, wykorzystujący posiadane przez Borkowskiego hantle. Zmarł w 1909 roku na dur brzuszny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski Leksykon Sportowy. Kielce: Słowo Kibica, 2002, s. 24-25. ISBN 83-909812-7-0.
  2. a b Jerzy Jerzmanowski: W starych Kielcach. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1984, s. 41. ISBN 83-218-0407-1.