Józef Galewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Galewski (ur. 16 marca 1882 w Warszawie, zm. 2 października 1966 w Skolimowie) – polski scenograf teatralny i filmowy.

Był synem obywatela ziemskiego Wawrzyńca Galewskiego. W latach 1897-1904 uczył się rzemiosła malarskiego w dekoratorni Warszawskich Teatrów Rządowych pod kierownictwem Karola Klopfera. Od roku 1898 uczył się w wieczorowej szkole rysunku i perspektywy przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, od 1901 w Warszawskiej Szkole Rysunkowej, później na wieczorowych kursach architektury przy Instytucie Politechnicznym.

Od roku 1905 pracował samodzielnie jako scenograf teatralny. W kilka lat później rozpoczął opracowywanie scenografii dla powstających w Warszawie wytwórni filmowych, szczególnie dla ”Sfinksa”. Po drugiej wojnie światowej zamieszkał w Łodzi, gdzie opracował m.in. scenografie do filmów Zakazane piosenki Leonarda Buczkowskiego (1946) i Pokolenie Andrzeja Wajdy (1955). Po roku 1958 zamieszkał w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.

W roku 1952 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Napisał tom wspomnień "Warszawa zapamiętana" (1961)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izabela Żukowska, Faustyna Toeplitz-Cieślak, Sfinks – Wizjonerzy i skandaliści kina, Warszawa: Prószyński i S-ka, 2016, s. -, ISBN 978-83-8069-321-0, OCLC 951369383.
  • Józef Galewski: Warszawa zapamiętana : ostatnie lata XIX stulecia (współpr. Ludwik B. Grzeniewski) : Warszawa : Państwowy Instytut Wydawniczy, 1961