Józef Wasilewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Wasilewski herbu Drzewica (ur. 1759 w Witebsku, zm. 1831 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał brygady Księstwa Warszawskiego, Szef Wydziału Administracji Wojskowej Ministerstwa Wojny w 1811 roku[1].

Wychowanek a następnie wychowawca Korpusu Kadetów w Warszawie. Od 1781 w służbie liniowej. W wojnie polsko-rosyjskiej 1792 regiment-kwatermistrz w 2 regimencie pieszym koronnym. Podczas insurekcji kościuszkowskiej 1794 major w Kwatermistrzostwie Generalnym. Po upadku powstania emigrował i od 1797 służył w Legionach Polskich we Włoszech. Adiutant Jana Henryka Dąbrowskiego. Od 1799 szef batalionu, potem oficer sztabu Legii Naddunajskiej. Brał udział w kampanii przeciw Austriakom. Jako emisariusz polskich organizacji wyjechał do kraju.

W 1806 pułkownik i dowódca pułku piechoty. W Dywizji J. H. Dąbrowskiego odbył kampanie przeciwko Prusom. Przeszedł potem na stanowisko szefa administracji armii Księstwa Warszawskiego. Potem szef V wydziału Ministerium Wojny, komisarz-ordynator generalny armii. Generał z 1812. Podczas walk odwrotowych spod Moskwy nad Berezyną dostał się do niewoli rosyjskiej. Internowany w Tambowie.

Od 1815 służył w armii Królestwa Polskiego m.in. komendant twierdzy Zamość. Od 1820 komendant Korpusu Kadetów w Kaliszu. Wskutek zadrażnień z wielkim księciem Konstantym wystąpił o dymisję. Uzyskał ją na bardzo złych warunkach i żył w niedostatku w Warszawie, gdzie zmarł.

Od 1802 roku był członkiem korespondentem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk.[2]

Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w 1820 roku.[3]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. P Kosk, Generalicja polska, t. 2 wyd.: Oficyna Wydawnicza Pruszków 2001

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarzyk Polityczny Chronologiczny i Historyczny na rok pański 1811 z Magistraturami Kraiowemi, Warszawa 1811, s. 184.
  2. Aleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe : epilog : 1831-1836, 1906, s. 481.
  3. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 326.