Jagodnik (ptak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jagodnik
Paramythia montium[1]
De Vis, 1892
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina jagodniki
Rodzaj Paramythia[2]
De Vis, 1892
Gatunek jagodnik
Podgatunki
  • P. m. olivacea van Oort, 1910
  • P. m. alpina Salomonsen, 1961
  • P. m. montium De Vis, 1892
  • P. m. brevicauda Mayr & Gilliard, 1954
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Jagodnik[4] (Paramythia montium) – gatunek małego ptaka z rodziny jagodników (Paramythiidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Paramythia[4][5]. Jest endemitem wysokich gór Nowej Gwinei. Nie jest zagrożony. Zasięg występowania jest szacowany na około 178 000 km2[6].

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków P. montium[7][8][9][5]:

  • jagodnik białobrewy[4] (P. montium olivacea) – góry Weyland i Góry Śnieżne (zachodnia Nowa Gwinea). Autorzy Handbook of the Birds of the World uznają go za osobny gatunek.
  • P. montium alpina – Góry Śnieżne (zachodnia Nowa Gwinea). Takson nieuznawany przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorów Handbook of the Birds of the World Alive.
  • jagodnik czubaty[4] (P. montium montium) – góry środkowej, wschodniej i południowo-wschodniej Nowej Gwinei.
  • P. montium brevicauda – góry na półwyspie Huon (północno-wschodnia Nowa Gwinea). Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny włącza tę populację do podgatunku montium.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd
Nie występuje dymorfizm płciowy. Dość długi, cienki, szary dziób. Czarny czub nad białym pasem. Głowa dookoła oka jest czarna i tak aż do piersi. Brzuch ma barwę granatową, ale na boku żółta plamka, tak jak i pokrywy podogonowe. Szaroniebieski ogon kontrastuje z zielonymi skrzydłami i pokrywami nadogonowymi.
Wymiary
  • długość ciała: 20 cm
  • rozpiętość skrzydeł: 25 cm
  • masa ciała: 41–43 g

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Biotop
Wysokogórskie lasy i zarośla górskie poniżej górnej granicy drzew.
Zachowanie
Żeruje w parach albo w grupkach. Zarówno w koronach drzew, jak i na ziemi.
Głos
Głos wabiący to „słisz”.
Pożywienie
Jagody i owady.
Lęgi
Buduje miseczkowate, głębokie gniazdo oparte na patykach i uplecione z części roślin. Swoje jedno białe, ciemno nakrapiane jajo wysiaduje przez około 12 dni. Młode potrafią latać po około 15 dniach.

Status[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje jagodnika za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern)[3]. Jako osobny gatunek klasyfikuje jagodnika białobrewego (P. (m.) olivacea) i również zalicza go do kategorii najmniejszej troski[10]. Trend liczebności populacji obu tych taksonów uznaje się za spadkowy[3][10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paramythia montium, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Paramythia, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] [dostęp 2012-05-29] (ang.).
  3. a b c Paramythia montium, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. a b c d Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Paramythiidae Sclater,PL, 1893 - jagodniki - Painted Berrypeckers (wersja: 2020-09-20). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-11-21].
  5. a b F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Australasian babblers, logrunners, satinbirds, painted berrypeckers, wattlebirds, whipbirds (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-11-21].
  6. Species factsheet: Paramythia montium (ang.). Birdlife International. [dostęp 2019-12-01].
  7. Jagodnik (Paramythia montium) De Vis, 1892. Avibase. [dostęp 2012-05-29].
  8. Crested Berrypecker (Paramythia montium) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-07)].
  9. Coates, B. & Kirwan, G.M.: Eastern Crested Berrypecker (Paramythia montium). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-12-01].
  10. a b BirdLife International, Paramythia olivacea, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2020-11-21] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. Warszawa: Multico, 2008. ISBN 978-83-7073-583-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]