Jan Gembicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Gembicki
Jan Gembicki
Herb Jan Gembicki
Data urodzenia 1602
Data śmierci marzec 1675
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1653
Sakra biskupia sierpień 1653

Jan Gembicki herbu Nałęcz (ur. 1602 – zm. 1675) – biskup kujawski od 1673, chełmiński od 1652, płocki od 1655, sekretarz wielki koronny od 1640, sekretarz królewski, kanclerz królowej Polski Ludwiki Marii Gonzagi w latach 1646-1652[1].

Syn Jana Gembickiego i Katarzyny Zaremba Cieleckiej, brat biskupa krakowskiego Piotra i biskupa łuckiego Andrzeja.

Po studiach na Akademii Krakowskiej, dzięki poparciu krewnego prymasa Wawrzyńca Gembickiego, naukę kontynuował w latach 1615-1618 na uniwersytecie w Ingolstadt. Studiował też w Rzymie i Padwie. Po powrocie do kraju został w 1621 kanonikiem gnieźnieńskim, w 1626 krakowskim, w 1636 warszawskim. W 1639 został opatem w klasztorze kanoników regularnych w Trzemesznie. W 1642 został dziekanem krakowskim, w 1646 proboszczem miechowskim. Był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa poznańskiego w 1648 roku[2]. Towarzyszył królowi Janowi Kazimierzowi w czasie bitwie pod Beresteczkiem. W czasie potopu szwedzkiego schronił się na Spisz. Był zwolennikiem elekcji vivente rege. W latach 1664-65 brał udział w sądzie sejmowym nad Jerzym Lubomirskim.

Po abdykacji Jana II Kazimierza w 1668 roku, popierał do polskiej korony kandydaturę francuskiego księcia Wielkiego Kondeusza. [3] W 1672 popierał konfederację gołąbską. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa brzeskokujawskiego w 1674 roku[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bożena Fabiani, Warszawski dwór Ludwiki Marii, Warszawa 1976, s. 98.
  2. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 99.
  3. Wacław Uruszczak, Fakcje senatorskie w sierpniu 1668 roku, w: Parlament, prawo, ludzie, studia ofiarowane profesorowi Juliuszowi Bardachowi w sześćiesięciolecie pracy twórczej, Warszawa 1996, s. 316.
  4. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 153.