Jan Osiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Wojciech Osiecki
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1930
Brześć nad Bugiem
Data i miejsce śmierci 21 stycznia 2009
Warszawa
profesor nauk technicznych
Specjalność: teoria drgań, dynamika maszyn
Alma Mater Politechnika Warszawska
Doktorat 1960
Habilitacja 1970
Profesura 1976
Doktor honoris causa
(Politechnika Łódzka2001)
(Politechnika Świętokrzyska2004)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Grób prof. Jana Osieckiego na Cmentarzu Bródnowskim

Jan Wojciech Osiecki (ur. 18 sierpnia 1930 w Brześciu nad Bugiem, zm. 21 stycznia 2009 w Warszawie) – profesor Politechniki Świętokrzyskiej, mechanik specjalizujący się w teorii drgań, dynamice maszyn oraz zajmujący się sterowaniem pociskami rakietowymi.

Życiorys[edytuj]

W 1948 rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, na Wydziale Mechanicznym. Po studiach w 1954 rozpoczął pracę w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk.

W 1960 obronił rozprawę doktorską. Do 1963 był równolegle pracownikiem naukowym Wojskowej Akademii Technicznej. W latach 1963-72 pracował na Politechnice Warszawskiej.

W 1970 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1972 zachęcony przez prof. Henryka Frąckiewicza rozpoczął pracę w Politechnice Świętokrzyskiej. W 1976 otrzymał tytuł profesora i został wybrany dziekanem Wydziału Mechanicznego Politechniki Świętokrzyskiej. Równolegle pracował w nieistniejącym już OBR "Skarżysko", oraz w PIMOT Warszawa.

Prof. Jan Osiecki wypromował 32 doktorów i wychował kilkunastu doktorów habilitowanych, z których dwóch uzyskało tytuł profesora. Napisał ponad 100 recenzji prac doktorskich i blisko 50 recenzji prac habilitacyjnych. Opublikował 12 monografii, książek i skryptów (wydanych w Polsce i za granicą), ponad 120 publikacji w czasopismach i materiałach konferencyjnych.

Został odznaczony wieloma odznaczeniami państwowymi, m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2000)[1] i odznaką Za Zasługi dla Kielecczyzny. W 2001 r. prof. Osiecki otrzymał tytuł Doktora Honoris Causa Politechniki Łódzkiej[2], a w 2004 r. Politechniki Świętokrzyskiej[3].

Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 52H, rząd 1, grób 21).

Przypisy

  1. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 sierpnia 2000 r. o nadaniu orderów
  2. ’’Doktoraty honoris causa w PŁ. p.lodz.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  3. "Specjalne zagadnienia dynamiki i sterowania", Kielce 2004, ​ISBN 83-88906-16-X

Linki zewnętrzne[edytuj]