Jerzy Bożyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Michał Bożyk (ps. Boży Jerzyk, ur. 7 maja 1941 we Lwowie) – polski pianista i wokalista jazzowy.

Biografia[edytuj]

Promotor polskiego autostopu i jazzu. Lingwista (tłumacz języka słowackiego) i socjolog, działacz niepodległościowy (KPN, Związek Strzelecki „Strzelec”, wielokrotny uczestnik Marszu Szlakiem I Kompanii Kadrowej, członek Związku Piłsudczyków), cyklista, jak również turysta górski. Przewodnik po Małopolsce i Szlaku Orlich Gniazd.

Wieloletni uczestnik Letniego Festiwalu Jazzowego w Piwnicy pod Baranami.

Ukończył Liceum Muzyczne w Łodzi w 1959. Po ukończeniu szkoły rozpoczął współpracę z zespołami „The Jazz Five Boys”, „Silver Jazz” i „Tiger Rag”. Do 1976 koncertował na kontraktach w Czechosłowacji, Finlandii i Szwecji.

W 1977 zdał państwowy egzamin piosenkarski u profesora Bardiniego. Następnie rozpoczął studia teatrologiczne na Uniwersytecie Łódzkim, które ukończył w 1985.

Od 1982 był członkiem zespołu jazzowego Beale Street Band.

Zagrał rolę pianisty w filmie Bracia Karamazow.

Obecnie koncertuje w krakowskim klubie „Awaria”, co roku także otwiera festiwal piosenki studenckiej YAPA.

17 lutego 2011 r. odznaczony został Medalem „Niezłomnym w słowie”[1].

W styczniu 2013 r. pojawiła się płyta pt. „Drive”, którą nagrał wraz ze swoją bratanicą Magdaleną Bożyk, wydana nakładem Aedificium.

19 marca 2016 roku otrzymał brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Przypisy

  1. Medal Niezłomnym w Słowie. 13-grudnia.pl. [dostęp 31 marca 2012].