Jiří Parma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jiří Parma
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1963
Frenštát pod Radhoštěm,
Czechosłowacja
Klub Dukla Banská Bystrica
Wzrost 174 cm
Reprezentacja  Czechosłowacja
 Czechy
Debiut w PŚ 30 grudnia 1980, Oberstdorf
(99. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 8 stycznia 1983, Harrachov
(10. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 18 grudnia 1983, Lake Placid
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 14 stycznia 1984, Harrachov
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Bronze medal with cup.svg Brąz
1992
Albertville
Skocznia K-120
drużynowo
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
1987
Oberstdorf
Skocznia K-90
indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1993
Falun
Skocznia K-115
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1984
Engelberg
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1989
Lahti
Skocznia K-114
drużynowo
Inne nagrody
Puchar Świata w lotach narciarskich
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1984/1985
Turniej Czterech Skoczni
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1987/1988

Jiří Parma (ur. 9 stycznia 1963 we Frenštácie pod Radhoštěm) – reprezentant Czechosłowacji, a potem Czech w skokach narciarskich, brązowy medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1980/1981, zajmując 99. miejsce w pierwszym konkursie 29. edycji Turnieju Czterech Skoczni (30 grudnia 1980 roku w Oberstdorfie). W 1981 wystąpił na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, gdzie zajął 26. miejsce. W klasyfikacji generalnej tego sezonu nie został sklasyfikowany.

Po roku przerwy powrócił do rywalizacji w sezonie 1982/1983. Pierwsze punkty w karierze zdobył 8 stycznia 1983 podczas zawodów w Harrachovie, gdzie zajął 10. miejsce. W marcu tego samego roku wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, zajmując szóste miejsce. Do brązowego medalisty tamtych mistrzostw (Mattiego Nykänena) stracił 9 punktów. Sezon ten ukończył na 27. miejscu w klasyfikacji generalnej. 18 grudnia 1983 w swoim drugim starcie sezonu 1983/1984 stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w Lake Placid. Było to pierwsze podium w jego karierze. 14 stycznia 1984 w Harrachovie po raz pierwszy zwyciężył w zawodach PŚ. Wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie w 1984, gdzie na dużej skoczni zajął 23. miejsce, a na normalnym obiekcie był dziesiąty. W tym samym roku odbyły się ponadto mistrzostwa świata w Engelbergu i Rovaniemi, na których wspólnie z Ladislavem Dluhošem, Vladimírem Podzimkiem i Pavlem Plocem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Dobre występy, między innymi dwa zwycięstwa i jedno trzecie miejsce dały mu piątą pozycję w klasyfikacji generalnej tego sezonu. Piąty był także w sezonie 1983/1984 Pucharu Świata w lotach.

Sezon 1984/1985 przyniósł mu kolejne piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Trzykrotnie stawał na podium, po jednym razie na każdym jego stopniu. Swoje trzecie i jak się później okazało ostatnie zwycięstwo odniósł 5 marca 1985 w Örnsköldsvik. Po tym jak zajął 28. miejsce w Oberstdorfie, szóste w Garmisch-Partenkirchen, czwarte w Innsbrucku i 16. miejsce w Bischofshofen uplasował się na dziesiątym miejscu w klasyfikacji 33. Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata w Seefeld in Tirol w 1985 był czwarty w konkursie na dużej skoczni, przegrywając walkę o brązowy medal z Mattim Nykänenem o 1,1 punktu. Czwarte miejsce zajął także wraz z kolegami w konkursie drużynowym, a w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni zajął dziewiąte miejsce. Natomiast w sezonie 1984/1985 PŚ w lotach zajął trzecie miejsce ex aequo z Tadeuszem Fijasem i Trondem Jøranem Pedersenem.

W sezonach 1985/1986 i 1986/1987 zajmował dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. W tym czasie czterokrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim stopniu. Podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w 1987 osiągnął swój największy indywidualny sukces, zdobywając złoty medal w konkursie na normalnej skoczni. W konkursie drużynowym reprezentanci Czechosłowacji z Parmą w składzie zajęli ponownie czwarte miejsce; w walce o trzecie miejsce lepsi okazali się Austriacy. Na dużej skoczni indywidualnie Parma zajął dziewiątą lokatę.

Rok później, na igrzyskach w Calgary był piąty na normalnej skoczni, na dużej zajął 29. miejsce, a w konkursie drużynowym Czechosłowakom po raz kolejny przypadło czwarte miejsce. Kolejny sukces osiągnął w 36. Turnieju Czterech Skoczni, w którym zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej. Dokonał tego mimo, że nie stanął na podium żadnego z poszczególnych konkursów: był trzynasty w Oberstdorfie, ósmy w Ga-Pa, czwarty w Innsbrucku i jedenasty w Bischofshofen. Ponadto na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie w 1988 ponownie był szósty. W klasyfikacji generalnej sezonu 1987/1988 zajął czwarte miejsce, co było jego najlepszym wynikiem w karierze.

W sezonie 1988/1989 PŚ w lotach zajął czwarte miejsce, a w klasyfikacji generalnej PŚ był szesnasty. Pięciokrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów, jednak na podium nie stawał. Na mistrzostwach świata w Lahti (1989) zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym (w drużynie skakali także: Martin Švagerko, Ladislav Dluhoš i Pavel Ploc). W indywidualnych startach plasował się w trzeciej dziesiątce. Kolejny medal zdobył podczas igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992, gdzie w zawodach drużynowych razem z Tomášem Goderem, Františkiem Ježem i Jaroslavem Sakalą zajął 3. miejsce. W konkursach indywidualnych zajął piąte miejsce na dużej skoczni oraz dziesiąte na normalnej. W międzyczasie wystartował na mistrzostwach w Val di Fiemme w 1991, jednak bez sukcesów. W klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 zajął ostatecznie 15. miejsce.

Od zakończenia sezonu 1991/1992 osiągał coraz słabsze wyniki w Pucharze Świata. Sezon 1993/1994 zakończył na 19. miejscu w klasyfikacji generalnej. Czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce i tylko raz na podium, 6 marca 1993 w Lahti był trzeci. Na mistrzostwach świata w Falun w 1993 wraz z kolegami z reprezentacji zdobył drużynowe wicemistrzostwo świata. Medal ten był ostatnim sukcesem w jego karierze. W startach indywidualnych był szósty na dużej oraz ósmy na normalnej skoczni. 22 stycznia 1994 w Sapporo po raz ostatni stanął na podium, zajmując trzecie miejsce, ustępując jedynie Jensowi Weißflogowi oraz Andreasowi Goldbergerowi. W tym samym roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie na normalnej skoczni był dziewiętnasty, a na dużej zajął 39. miejsce. W konkursie drużynowym reprezentacja Czech, dla której był to debiut na dużej imprezie międzynarodowej, zajęła siódme miejsce. Mistrzostwa świata w Thunder Bay w 1995 były jego ostatnią duża imprezą. Drużynowo Czesi zajęli ósme miejsce, a indywidualnie Parma był poza czołową dwudziestką. Ostatni oficjalny występ zaliczył 28 stycznia 1996 w Zakopanem na Wielkiej Krokwi, gdzie zajął 46. miejsce. W całej karierze łącznie 17 razy stawał na podium, w tym trzy razy zwyciężał, cztery razy był drugi oraz dziesięć razy trzeci.

W 1996 zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
10. 12 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Skocznia normalna indywidualnie 202.7 pkt -12.5 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
23. 18 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Skocznia duża indywidualnie 174.0 pkt -57.2 pkt Finlandia Matti Nykänen
5. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 203.8 pkt -25.3 pkt Finlandia Matti Nykänen
29. 23 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża indywidualnie 175.3 pkt -48.7 pkt Finlandia Matti Nykänen
4. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża drużynowo [1] 586.8 pkt -47.6 pkt  Finlandia
10. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 207.9 pkt -14.9 pkt Austria Ernst Vettori
3.Bronze medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo [2] 620.1 pkt -24.3 pkt  Finlandia
5. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 198.0 pkt -41.5 pkt Finlandia Toni Nieminen
19. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 226.5 pkt -55.5 pkt Norwegia Espen Bredesen
39. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 124.7 pkt -149.8 pkt Niemcy Jens Weißflog
7. 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo [3] 800.7 pkt -169.4 pkt  Niemcy

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 26 lutego 1984 Szwajcaria Engelberg Skocznia duża drużynowo [4] 564.1 pkt -54.2 pkt  Finlandia
4. 20 stycznia 1985 Austria Seefeld in Tirol Skocznia duża indywidualnie 220.6 pkt -3.6 pkt Norwegia Per Bergerud
4. 22 stycznia 1985 Austria Seefeld in Tirol Skocznia duża drużynowo [5] 531.0 pkt -52.0 pkt  Finlandia
9. 26 stycznia 1985 Austria Seefeld in Tirol Skocznia normalna indywidualnie 209.1 pkt -16.2 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
9. 15 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 200.2 pkt -15.8 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
4. 17 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia duża drużynowo [6] 584.4 pkt -49.7 pkt  Finlandia
1.Gold medal with cup.svg 20 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 224.4 pkt - -
21. 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 166.5 pkt -52.0 pkt Finlandia Jari Puikkonen
3.Bronze medal with cup.svg 22 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo [6] 595.5 pkt -49.5 pkt  Finlandia
26. 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 92.2 pkt -22.3 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
37. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 138.8 pkt -78.7 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
5. 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo [7] 516.6 pkt -51.0 pkt  Austria
24. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 184.1 pkt -38.8 pkt Austria Heinz Kuttin
6. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 203.9 pkt -37.5 pkt Norwegia Espen Bredesen
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo [8] 772.1 pkt -49.4 pkt  Norwegia
8. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 214.1 pkt -23.7 pkt Japonia Masahiko Harada
27. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 185.0 pkt -81.0 pkt Japonia Takanobu Okabe
8. 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo [9] 585.4 pkt -303.6 pkt  Finlandia
34. 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 117.8 pkt -154.8 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
26. 27 lutego 1981 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Loty indywidualnie 825.5 pkt -375.5 pkt Finlandia Jari Puikkonen
6. 18 marca 1983 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 1034.5 pkt -16.5 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Klaus Ostwald
18. 17 marca 1985 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Loty indywidualnie 472.5 pkt -108.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
6. 13 marca 1988 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Loty indywidualnie 334.5 pkt -29.5 pkt Norwegia Ole Gunnar Fidjestøl
14. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 302.0 pkt -90.5 pkt Japonia Noriaki Kasai

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon Pucharu Świata 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1983/1984 2 - 1 3
1984/1985 1 1 1 3
1985/1986 - - 3 3
1986/1987 - - 1 1
1987/1988 - 2 1 3
1988/1989 - - - -
1989/1990 - - 1 1
1990/1991 - - - -
1991/1992 - 1 - 1
1992/1993 - - 1 1
1993/1994 - - 1 1
suma 3 4 10 17

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca Reprezentował
1. 18 grudnia 1983 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 213.6 pkt 3. -4.9 pkt Jeff Hastings  Czechosłowacja
2. 14 stycznia 1984 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-120 205.9 pkt 1. - -  Czechosłowacja
3. 6 marca 1984 Szwecja Falun Lugnet ? 1. - -  Czechosłowacja
4. 15 grudnia 1984 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 217.0 pkt 2. -8.5 pkt Andreas Felder  Czechosłowacja
5. 23 lutego 1985 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-180 345.0 pkt 3. -21.5 pkt Ole Gunnar Fidjestøl  Czechosłowacja
6. 5 marca 1985 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 214.4 pkt 1. - -  Czechosłowacja
7. 11 stycznia 1986 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-120 206.0 pkt 3. -18.2 pkt Matti Nykänen  Czechosłowacja
8. 26 stycznia 1986 Japonia Sapporo Ōkurayama 186.8 pkt 3. -46.5 pkt Matti Nykänen  Czechosłowacja
9. 2 marca 1986 Finlandia Lahti Salpausselkä 206.2 pkt 3. -19.7 pkt Matti Nykänen  Czechosłowacja
10. 14 stycznia 1987 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen 219.9 pkt 3. -4.7 pkt Ernst Vettori  Czechosłowacja
11. 13 grudnia 1987 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 236.4 pkt 2. -9.8 pkt Pavel Ploc  Czechosłowacja
12. 20 grudnia 1987 Japonia Sapporo Ōkurayama 163.1 pkt 2. -39.3 pkt Matti Nykänen  Czechosłowacja
13. 17 stycznia 1988 Włochy Gallio Trampolino di Pakstall 214.1 pkt 3. -4.1 pkt Ernst Vettori  Czechosłowacja
14. 12 stycznia 1990 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-120 208.5 pkt 3. -14.0 pkt Dieter Thoma  Czechosłowacja[10]
15. 15 marca 1992 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 199.1 pkt 2. -20.0 pkt Toni Nieminen  Czechy[11]
16. 6 marca 1993 Finlandia Lahti Salpausselkä 213.2 pkt 3. -22.0 pkt Noriaki Kasai  Czechy
17. 22 stycznia 1994 Japonia Sapporo Miyanomori 217.5 pkt 3. -13.0 pkt Jens Weißflog  Czechy

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)
1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
5 11 4 666.7
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
? 12 ? ? 718.0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

- – zawodnik nie wystartował

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Jiří Malec, Pavel Ploc, Jiří Parma
  2. Skład drużyny: Tomáš Goder, František Jež, Jaroslav Sakala, Jiří Parma
  3. Skład drużyny: Zbyněk Krompolc, Jaroslav Sakala, Ladislav Dluhoš, Jiří Parma
  4. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Vladimír Podzimek, Jiří Parma, Pavel Ploc
  5. Skład drużyny: Jiří Parma, Pavel Ploc, Miroslav Polák, Martin Švagerko
  6. a b Skład zespołu: Ladislav Dluhoš, Jiří Parma, Pavel Ploc, Martin Švagerko
  7. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Jiří Parma, František Jež, Pavel Ploc
  8. Skład drużyny: František Jež, Jiří Parma, Jaroslav Sakala, Martin Švagerko
  9. Skład drużyny: Jaroslav Sakala, Jakub Sucháček, František Jež, Jiří Parma
  10. Skoki narciarskie - Harrachov, Puchar Świata 1989/1990 - www.skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich, www.skokinarciarskie.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  11. Skoki narciarskie - Oslo, Puchar Świata 1991/1992 - www.skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich, www.skokinarciarskie.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).