Jodłowa (góra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy góry w Czechach. Zobacz też: wieś w Polsce o tej samej nazwie.
Jodłowa
Jedlová
Ilustracja
Jodłowa
Państwo  Czechy
Położenie Jedlová
Pasmo Góry Łużyckie, Sudety
Wysokość 774 m n.p.m.
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Jodłowa
Jodłowa
Ziemia50°51′24,029″N 14°33′37,440″E/50,856675 14,560400
Widok z Jodłowej na Tolštejn; po prawej u góry Luż
Jodłowa zimą

Jodłowa (czes. Jedlová, niem. Tannenberg, 774 m n.p.m.) – trzeci pod względem wysokości szczyt w masywie Gór Łużyckich w paśmie Sudetów Zachodnich, w Czechach (w tzw. Worku šluknovskim).

Góra położona jest w zachodniej części Gór Łużyckich 2 km w kierunku południowo-zachodnim od Jiřetína pod Jedlovą i 7 km od Varnsdorfu. Góra to dawna kopuła wulkaniczna, górna część zbudowana jest z fonolitu zawierającego kryształy szklistego skalenia, który często rozpada się na duże płyty. W dolnej jej część występuje twardy piaskowiec, który w przeszłości był wydobywany na południowym stoku dla celów budowlanych. Góra o wyrazistym kopulastym kształcie i stromych zboczach. Na płaskim szczycie częściowo porośniętym lasem mieszanym znajduje się kamienna wieża widokowa, o wysokości 23 m, turystyczne miejsce odpoczynku restauracja ze schroniskiem turystycznym, pomnik niemieckiego poety F.Schillera oraz dwie metalowe wieże przekaźnikowe: telewizyjna i telekomunikacyjna. Zbocza szczytu porośnięte są odtworzonym lasem mieszanym z przewagą buka. Na południowych zboczach zachowało się rumowisko skalne i gołóborza. Szczyt jest dobrym punktem widokowym, z którego rozciąga się pełna panorama na okoliczne szczyty i doliny Gór Łużyckich. Przez wierzchołek prowadzi europejski dział wodny. Woda z północnego zbocza płynie do morza Bałtyckiego, a z południowego do Morza Północnego.

Atrakcje[edytuj | edytuj kod]

Na szczyt prowadzi wyciąg narciarski wzdłuż którego przebiegają dwie trasy zjazdowe.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Nazwa góry pochodzi od lasu jodłowego, który nie wytrzymał działania szkodliwych emisji przemysłowych oraz licznych pożarów. W latach 70. i 80. XX wieku jodły zastąpiono drzewostanem liściastymi, przede wszystkim bukiem.
  • Na szczycie wokół pomnika Schillera umieszczono głazy z 19 okolicznych miast i wsi, które w 1905 roku wniosły swój wkład w budowę pomnika w setną rocznicę śmierci poety.
  • We wcześniejszych latach na wieży była latarnia, której światło służyło w nocy jako punkt orientacyjny w okolicy.
  • Po II wojnie światowej wieża i stojące wokół niej obiekty zaczęły niszczeć. Gospoda funkcjonowała do 1943 r., wieża została zamknięta w 1953 r. Inicjatorem odbudowy obiektów był Vladimír Hozák. Pierwsze prace remontowe rozpoczęto latem 1992 roku. Po niecałym roku, 3 lipca 1993 roku odbudowana wieża została ponownie oddana do użytku, a 18 sierpnia 1995 r. ponownie otwarto zrekonstruowaną gospodę. Rok później odnowiono też stojący nieopodal pomnik poety.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Na szczyt prowadzi serpentynami ścieżka oraz szlak turystyczny.