Johann Peil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Johann Peil (ur. 13 czerwca 1842 w Szprotawie, zm. 11 lipca 1915 w Grudziądzu)[1] – niemiecki nauczyciel, przyrodnik, botanik. Prawdopodobnie od końca lat 70. XIX wieku nauczyciel w Szkole Ludowej w Zakurzewie. Od 1913 roku mieszkał w Grudziądzu przy obecnej ul. Legionów (hist. Lindenstrasse)[2].

Prowadził badania botaniczne w okolicach Grudziądza współpracując z ówczesnymi towarzystwami naukowymi z Królewca, Grudziądza oraz korespondencję z innymi botanikami z Europy. Publikował w czasopismach "Bericht der Preussichen Botanischen Vereins" (Berlin), "Schriften der Physikalisch Okologischen Gesellschaft" (Królewiec).

Sporządził zielnik, który zachował się mimo rozdzielenia i zmian lokalizacji. Znaczna część tej kolekcji znajduje się w zbiorach Działu Przyrody Muzeum w Kwidzynie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doliną Osy przez powiat grudziądzki., Grudziądz 2008.
  2. Adressbuch von Graudenz, 1913.
  3. Juźwiak A., Herbarium Johanna Peila - dzieło przyrodnika sprzed epoki, „Ochrona przyrody i dziedzictwa kulturowego Doliny Dolnej Wisły”, I, Świecie 2012, s. 62-67.