Johannes Hassebroek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Johannes Hassebroek (ur. 7 listopada 1911, zm. 17 kwietnia 1977) - niemiecki zbrodniarz wojenny, ostatni komendant obozu koncentracyjnego Gross-Rosen oraz SS Sturmbannführer[1].

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Halle, do NSDAP należał od 1930, a do SS od 1934. Karierę obozową rozpoczął w 1936 w Esterwegen (KL). Następnie od października 1936 do października 1939 pełnił służbę w Sachsenhausen (m. in. jako adiutant i dowódca kompanii w ramach SS-Totenkopfverbände. Do 1942 Hassebroek dowodził także kompaniami w Batalionie SS Westland (Klagenfurt) i 9 Pułku Piechoty SS (Ostfront).

W sierpniu 1942 wrócił do służby w obozach koncentracyjnych i pełnił funkcję Schutzhaftlagerführera (kierownika obozu) w Oranienburgu (do października 1943). Wreszcie 11 października 1943 powołano go na stanowisko komendanta Gross-Rosen. Funkcję tę pełnił do ewakuacji obozu. Hassebroek ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za zbrodnie popełnione na więźniach Gross-Rosen.

W 1945 został schwytany przez aliantów, a w 1948 skazany przez brytyjski Trybunał Wojskowy na karę śmierci za zbrodnie popełnione w obozach koncentracyjnych. W styczniu 1950 karę zamieniono mu jednak na 15 lat więzienia, a już we wrześniu 1954 wypuszczono go na wolność. Zmarł w 1977 w Westerstede.

Przypisy

  1. F.J Frasier & Carmelo Lisciotto (2008), Gross-Rosen Concentration Camp. Holocaust Education & Archive Research Team H.E.A.R.T.