Kanał łączności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kanał łączności (nazywany również kanałem telekomunikacyjnym) – ogólna droga przesyłania sygnału; droga sygnału. Zestaw urządzeń technicznych umożliwiających przesyłanie z określoną prędkością sygnału od jednego aparatu przetwórczego do drugiego wraz ze strefą przestrzeni, w której odbywa się ten proces. Zależnie od kryterium podziału rozróżnia się kanały łączności:

  • Kanał czasowy – ograniczony pod względem czasu do określonych przedziałów czasowych.
  • Kanał częstotliwościowy – ograniczony pod względem częstotliwości do określonego pasma częstotliwości.
  • Kanał przestrzenny – kanał telekomunikacyjny, w którym przestrzeń uczestnicząca w przesyłaniu sygnałów jest dostatecznie wąska (czyli jest ograniczona w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu energii).
  • Kanał przestrzenno-czasowy – posiadający cechy zarówno kanału przestrzennego jak i kanału czasowego.
  • Kanał przestrzenno-częstotliwościowy – posiadający cechy kanału przestrzennego oraz czasowego.
  • Kanał jednokierunkowy – częstotliwościowy „radiofoniczny” służący do transmisji sygnału radiofonicznego
  • Kanał dwukierunkowy – przystosowany do przesyłania sygnałów „transmisji” w obu kierunkach (dupleks).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon naukowo-techniczny