Karol Tarło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Tarło
Herb
Topór
Rodzina Tarłowie
Data urodzenia 1639
Data śmierci 4 września 1703
Ojciec Aleksander Piotr Tarło
Matka Jadwiga Lanckorońska
Żona

Zofia Pszoniak z Babina

Dzieci

Adam Piotr Tarło,
Jagwiga,
Teresa Magdalena,
Dorota

Karol Tarło herbu Topór (1639 - 4 września 1703) – kanclerz wielki koronny od 1702, podkanclerzy koronny od 1689, wojewoda lubelski w latach 1685 - 1689, starosta stężycki, marszałek kapturowy sandomierski w 1674 roku.

Jego ojcem był Aleksander Piotr Tarło,kasztelan lubelski, a matką Jadwiga Lanckorońska.

Jego żoną została (przed 1674) Zofia Pszoniak z Babina. Jego synem był Adam Piotr Tarło (zm. 1719) - stolnik królewski, wojewoda i starosta lubelski, janowski.

Miał też córki, którymi były: Jadwiga Tarło - żona kasztelan radomskiego Jana Kazimierza Lanckorońskiego, Teresa Magdalena Tarło i Dorota Tarło.

W 1669 roku był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego z województwa sandomierskiego[1]. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa sandomierskiego w 1674 roku[2]. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku[3].

Przypisy

  1. Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, s. B.
  2. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 150.
  3. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 424.