Kaszta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaszta niemieckiego typu

Kaszta – szuflada drukarska (najczęściej drewniana, choć zdarzały się metalowe) wysuwana z regału, podzielona na przegródki (króbki), w których mieszczą się czcionki i justunek[1]. W kaszcie znajdował się komplet znaków danego kroju pisma, zaś w regale komplet odmian i wielkości.

Nazwy kaszt według układu (rozkładu) króbek:

  • kaszta warszawska (168 króbek)
  • kaszta poznańska (134 króbki)
  • kaszta krakowska
  • kaszta znormalizowana polska (128 króbek)
  • kaszta frakturowa
  • kaszta grecka
  • kaszta rosyjska do składu tytułowego
  • kaszta rosyjska znormalizowana
  • kaszta pomocnicza do linii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew. Gruszka, Hanna. Tadeusiewicz, Podręczny słownik bibliotekarza, wyd. Wyd. 1, Warszawa: Wydawn. SBP, 2011, ISBN 978-83-61464-39-6, OCLC 793099732 [dostęp 2020-02-05].