Katastrofa lotu British Midland 92

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu British Midland 92
Państwo  Wielka Brytania
Miejsce Okolice lotniska East Midlands Airport
Data 8 stycznia 1989
Godzina 20:20 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie z ziemią
Przyczyna Awaria silnika i błąd pilota
Ofiary 47 osób
Ranni 79 osób
Ocaleni 79 osób
Statek powietrzny
Typ Boeing 737-400
Użytkownik British Midland
Numer G-OBME
Start Londyn
Cel lotu Belfast
Numer lotu 92
Pasażerowie 118 osób
Załoga 8 osób
Położenie na mapie Leicestershire
Mapa lokalizacyjna Leicestershire
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia52°49′55″N 1°17′57″W/52,831944 -1,299167

Katastrofa lotu British Midland 92 wydarzyła się 8 stycznia 1989 roku. Boeing 737-400 linii British Midland (lot nr 92), lecący z Londynu do Belfastu, ze 126 osobami na pokładzie, rozbił się w czasie awaryjnego podchodzenia do lądowania w porcie lotniczym East Midlands w miejscowości Kegworth, na gęsto zalesionym nasypie oddzielającym autostradę M1 (Londyn-Leeds) i drogę A453. W katastrofie zginęło 47 osób, a 79 zostało rannych.

Przebieg lotu[edytuj]

Maszyna wystartowała z Heathrow o godzinie 19:52. Po 13 minutach lotu załoga i pasażerowie zaczęli odczuwać silne wibracje. Pasażerowie dostrzegli, że z lewego silnika zaczęły wydobywać się iskry. Piloci wyłączyli automat ciągu i – wskutek pomyłki – zmniejszyli ciąg prawidłowo pracującego prawego silnika. Po tym wibracje ustały. Załoga zdecydowała się na lądowanie awaryjne na najbliższym lotnisku i – co było błędem brzemiennym w skutkach – wyłączyli prawy (sprawny) silnik. O godz. 20:20, po zwiększeniu mocy lewego silnika doszło do kolejnych wibracji i uszkodzony silnik stracił niemal zupełnie ciąg. Kapitan zdecydował się na awaryjne lądowanie na lotnisku w Kegworth, do którego chciał dolecieć lotem ślizgowym. Ok. 600 metrów przed początkiem pasa startowego znajduje się pas autostrady.

Katastrofa[edytuj]

Piloci odkąd stracili oba silniki, starali się utrzymać maszynę na tyle długo by dało się bezpiecznie wylądować. 30 metrów przed autostradą, samolot uderzył o ziemię, odbił się od niej, przez co przeleciał nad autostradą i uderzył w gęsto zalesiony nasyp. Boeing rozpadł się na trzy części i stanął w płomieniach. Na miejscu zginęło 39 osób, 8 kolejnych zmarło w szpitalu.

Przyczyny katastrofy[edytuj]

Przyczyną katastrofy było zmęczeniowe uszkodzenie łopatek sprężarki lewego silnika, które się złamały i wpadły do wnętrza. Spowodowało to zaburzenie wpływu powietrza do lewego silnika i chwilowo zmniejszyło jego ciąg. Ponieważ samolot miał automat ciągu ustalający taki sam poziom ciągu w obu silnikach - zwiększył on bez udziału załogi dawkę paliwa do lewego silnika. Wobec zaburzonego przepływu powietrza w silniku dodatkowa ilość paliwa doprowadziła do jego zapłonu poza komorą spalania. Wywołały to pożar lewego silnika. Piloci błędnie stwierdzili, że źródłem awarii jest prawy silnik i wyłączyli go. Automat ciągu obniżył ciąg w uszkodzonym lewym silniku, przez co wibracje ustały. To uświadczyło pilotów w błędnym przekonaniu, że wyłączyli właściwy, wadliwy prawy silnik. 4 minuty przed katastrofą piloci zwiększyli ciąg w pracującym, uszkodzonym lewym silniku, przez co odłamki łopatek sprężarki ponownie zaczęły wpadać do silnika, wywołując kolejne silne wibracje i całkowitą awarię napędu. Próba włączenia nieuszkodzonego prawego silnika nie powiodła się z uwagi na niską wysokość i brak czasu. Maszyna nie zdołała dolecieć do lotniska i uderzyła w wał ziemny przy autostradzie.

Zobacz też[edytuj]

Katastrofa lotu TransAsia Airways 235

Linki zewnętrzne[edytuj]