Ken Armstrong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ken Armstrong
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Kenneth Armstrong
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1924
Bradford, Anglia
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 1984
Nowa Zelandia
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1946–1957 Chelsea 362 25
1957–1958 Gisborne City
1959–1964 North Shore United
1965–1966 Eastern Suburbs AFC
1967–1970 North Shore United
1970–1971 Mount Wellington 1 0
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1955 Anglia 1 0
1958–1962 Nowa Zelandia 9 3
W sumie: 10 3
Kariera trenerska
Lata Klub
Mount Wellington
1958–1964 Nowa Zelandia

Ken Armstrong (ur. 3 czerwca 1924, zm. 13 czerwca 1984) – angielski piłkarz reprezentujący niegdyś Anglię oraz Nową Zelandię w rozgrywkach międzypaństwowych.

Urodzony w Bradford, Armstrong służył w Królewskich Siłach Lotniczych podczas drugiej wojny światowej. Następnie był silnym, twardo grającym pomocnikiem, głównie w Chelsea F.C., do której przybył w 1946 roku. Był kluczowym zawodnikiem drużyny Teda Drake`a która zdobyła pierwszy w historii tytuł mistrza Anglii dla The Blues w sezonie 1954/55, rozgrywając wówczas 39 spotkań. Łącznie wystąpił w ponad 400 meczach i strzelił 30 bramek.

Po odejściu z Chelsea w 1957 roku, Armstrong wyemigrował do Gisborne w Nowej Zelandii i kontynuował tam swoją piłkarską karierę grając w lokalnych klubach. Z North Shore United trzykrotnie wygrał rozgrywki Chatham Cup zaś z Eastern Suburbs AFC raz. Następnie został trenerem University-Mount Wellington z którym w 1972 i 1974 roku zdobył mistrzostwo Nowej Zelandii, zaś w 1973 Chatham Cup. Swój ostatni występ na boisku zaliczył mając 47 lat. W latach 1958–1964 był również trenerem reprezentacji narodowej Nowej Zelandii.

Armstrong został powołany do składu reprezentacji Anglii na mistrzostwa świata w 1954 roku, jednak nie pojechał do Szwajcarii, ponieważ był jednym z pięciu graczy którzy mieli statusy rezerwowych. 2 kwietnia 1955 roku zaliczył jedyny występ w barwach Anglii, kiedy to zagrał przez pełne 90 minut w wygranym 7:2 spotkaniu ze Szkocją. Po emigracji do Nowej Zelandii wystąpił w dziewięciu meczach kadry A tego państwa i zdobył dla niej trzy gole.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]