Kołodno-Lisowszczyzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kołodno-Lisowszczyzna
Колодне
ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Rejon zbaraski
Powierzchnia 0,532 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

1445
2716,2 os./km²
Kod pocztowy 47335
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Kołodno-Lisowszczyzna
Kołodno-Lisowszczyzna
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kołodno-Lisowszczyzna
Kołodno-Lisowszczyzna
Ziemia49°45′36″N 25°43′48″E/49,760000 25,730000
Portal Portal Ukraina

Kołodno-Lisowszczyzna[1] (ukr. Колодне) - wieś na Ukrainie w rejonie zbaraskim obwodu tarnopolskiego. Wieś liczy 1445 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona w 1463 r.

W II połowie XVI w. wzmiankowane jako miasteczko, spadło do rangi wsi po najeździe tatarskim z 1579 r[2].

W II Rzeczypospolitej miejscowość była od 1 października 1933 r. siedzibą nowo utworzonej gminy wiejskiej Kołodno w powiecie krzemienieckim województwa wołyńskiego.

Podczas rzezi wołyńskiej w 1943 roku oddziały UPA zabiły w Kołodnie od 320 do 500 Polaków.

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Kołodnie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • pozostałości zamku (umocnienia ziemne) z czasów wojen z Tatarami na wzgórzu Głowa[2].
  • XVII-wieczny dwór obronny przebudowany na początku XIX w. przez Świejkowskich na pałac z ogrodem[2][1]. Prawdopodobnie uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej, po niej rozebrany. Wykarczowano także 10-hektarowy park[2].
  • murowany kościół z końca XVIII w. fundacji Leonarda Marcina Świejkowskiego. Spalony we wrześniu 1943 roku przez UPA, mury wysadzili w powietrze czerwonoarmiści w 1944 roku[2].
  • murowana cerkiew św. Mikołaja z 1575 roku, prawdopodobnie fundacji Ostrogskich[2].
  • drewniana cerkiew św. Michała z XVII w., przebudowana w 1858 roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII. Warszawa: 1880-1902, s. 747-53.
  2. a b c d e f g Grzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 421-422, ISBN 83-89188-32-5, OCLC 69330692.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]