Maść izabelowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Koń izabelowaty)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klacz ze źrebakiem maści izabelowatej

Maść izabelowata (zw. palomino) – maść konia charakteryzująca się sierścią koloru złotawo-kremowego, od ciemnej przez różne odcienie złota do bardzo jasnej, kremowej maści oraz konopiastą lub białą grzywą i ogonem. Z punktu widzenia genetyki, jest umaszczeniem kasztanowatym rozjaśnionym przez gen kremowy C. Heterozygotyczny układ tego genu przynosi rozjaśnienie pigmentu brązowego w sierści, ale nie w skórze ani w oczach. I choć niektóre izabelowate źrebięta rodzą się z niebieskimi oczami i jasną skórą, to z wiekiem ciemnieją. Maść tę można uzyskać z połączenia konia maści kasztanowatej i siwej.

Wyróżniane odcienie

  • palomino – najczęściej spotykany, o sierści barwy od jasnożółtej do ciemnozłocistej, grzywa i ogon zwykle dużo jaśniejsze, bądź wręcz białe,
  • masłowaty – o sierści jasnożółtej, a grzywie i ogonie zwykle jeszcze jaśniejszym,
  • złotoizabelowaty – sierść, grzywa i ogon w podobnym, złotożółtym odcieniu.

Palomino jako rasa[edytuj]

Konie i kuce maści palomino mogą być zarejestrowane według linii rodziców w narodowych rejestrach, nie ma natomiast żadnej księgi stadnej rasy palomino prowadzonej przez związek hodowców. Wyjątek stanowią Stany Zjednoczone, gdzie istnieje legalne stowarzyszenie palomino, które rejestruje i obserwuje konie tej rasy. Procedura rejestracji obejmuje nie tylko maść, ma także określone wymagania co do budowy i typu. Celem jest doprowadzenie do ukształtowania pewnej rasy o stałych cechach. Wedle rejestrów amerykańskich, przynajmniej jeden z rodziców musi być palomino a drugi arabem, folblutem lub Quarter Horse’em. Dziś wydaje się, że hodowla palomino zapewniająca tę charakterystyczną maść nie jest możliwa. Maść palomino zwana też izabelowatą, była bardzo ceniona[przez kogo?] już w czasach starożytnych. W okresie średniowiecza hodowlę takich koni bardzo popierała królowa Izabela Portugalska (od jej imienia wywodzi się pierwsza nazwa maści). W Hiszpanii takie konie noszą nazwę ysabellas. Królowa podarowała ich kilka Cortezowi, który wybierał się do Ameryki. Cortez w Ameryce podarował jednego z nich Juanowi de Palomino, stąd druga nazwa maści. W połowie XIX wieku Kalifornia znalazła się w obrębie Stanów Zjednoczonych, wtedy przypomniano sobie o koniach palomino. Wkrótce zyskały sławę jako "złote konie zachodu", i ta sława trwa do dziś. Kolor sierści powinien przypominać świeżo wybitą złotą monetę, może być ciemniejszy lub jaśniejszy o nie więcej niż trzy tony. Grzywa natomiast musi mieć barwę białą, srebrzystą lub kremową. Taki też ma być ogon. Dopuszczalne są też odmiany na głowie i w dolnych partiach nóg. Konie palomino przeznaczone są do różnych zadań, jako że ta maść występuje u wielu ras, z wyjątkiem arabów i folblutów.

Bibliografia[edytuj]