Kombajn zrębowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Timberjack 1070 D Harvester
Głowica ścinkowa wyposażona w piłę łańcuchową z napędem hydraulicznym
Kombajn zrębowy podczas pracy

Kombajn zrębowy (harwester, z ang. harvester[1]) – wieloczynnościowa maszyna leśna ścinkowo-okrzesująco-przerzynająca wykorzystywana przy zrębie.

Pierwszy kombajn zrębowy został wprowadzony w Szwecji przez firmę SP Maskiner, we wczesnych latach 80. XX wieku.

Kombajn zrębowy jest najczęściej maszyną samobieżną wyposażoną w głowicę ścinkową, której elementem roboczym są noże lub piła. Głowica zwykle zamontowana jest na przegubowym wysięgniku sterowanym hydraulicznie.

Maszyna ta przeznaczona jest do pozyskiwania drewna w systemie sortymentalnym, na zrębie zostają takie elementy, jak wałki, wyrzynki, kłody czy też dłużyce. Kombajny zrębowe nadają się do drzewostanów, w których drzewa wytwarzają pień w kształcie strzały. Najlepiej jeśli drzewo jest drobnogałęziste, o gałęziach zrośniętych w kącie prostym lub w dół.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Jan Skarżyński, Jacek Brzózko. Harwestery do pozyskiwania drewna stosowane w polskich lasach. Cz. 1. Charakterystyka ogólna – nośniki. „Technika Rolnicza – Ogrodnicza – Leśna”. 6, 2010. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Laurow: Pozyskiwanie drewna. Warszawa: SGGW, 1999. ISBN 83-7244-026-3.
  • J. Skarżyński. Harwestery – budowa ogólna. „Drwal”. 3, s. 32–35, 2009. 
  • Poradnik użytkowania lasu, praca zbiorowa, Warszawa 2000, ISBN 83-85597-86-7