Przejdź do zawartości

Kombinatoryczna teoria gier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Kombinatoryczna teoria gier – gałąź matematyki zapoczątkowana przez Johna Conwaya około 1970, związana ze szczególną klasą gier.

Właściwości tych gier

[edytuj | edytuj kod]
  • Przypadek nie odgrywa roli.
  • Nie ma informacji niedostępnych dla pojedynczego gracza (jak w grach karcianych).
  • Ruchy wykonuje się naprzemiennie.
  • Wygrywa gracz, który wykona ostatni ruch.
  • Każda partia kończy się po skończonej liczbie ruchów.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Jak grać żeby wygrać? Kombinatoryczna teoria gier – zadania, Wydział Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej (MiNI PW), akademia.mini.pw.edu.pl, 8 grudnia 2012 [dostęp 2024-09-25].
  • Joanna Jaszuńska, Gry, „Delta”, październik 2010, ISSN 0137-3005 [dostęp 2024-11-01].
  • Joanna Jaszuńska, Gry II, „Delta”, lipiec 2010, ISSN 0137-3005 [dostęp 2024-11-01].
  • Rafał Górak, Wythoff Nim, czyli krótkie warsztaty z kombinatorycznej teorii gier, „Delta”, maj 2025, ISSN 0137-3005 [dostęp 2025-05-23].