Konfiskata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Konfiskata – przymusowe wywłaszczenie na rzecz państwa całości lub części majątku osoby fizycznej, bez prawa do odszkodowania.

W polskim systemie prawa do roku 1990 konfiskata mienia należała do katalogu tzw. kar dodatkowych. orzekanych w przypadku skazania za zbrodnie przeciwko podstawowym interesom politycznym lub gospodarczym państwa, zagarnięcie mienia społecznego znacznej wartości lub inną zbrodnię dokonaną z chęci zysku.

Konfiskata mienia została zniesiona nowelizacją Kodeksu karnego z dnia 23 lutego 1990 roku (Dz. U. z 1990 r. Nr 14, poz. 84).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Janowski, Konfiskata mienia I. W prawie. W Polsce, w: Encyklopedia Katolicka, Lublin 2002, t. IX, kol. 584-585.
  • Paweł Janowski, Konfiskata mienia II. W dziejach Kościoła, w: Encyklopedia Katolicka, Lublin 2002, t. IX , kol. 586-587.