Kosmos 14

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kosmos 14
Inne nazwy Omega-1 1, S00567
Indeks COSPAR 1963-010A
Zaangażowani ZSRR
Rakieta nośna Kosmos 63S1
Miejsce startu Kapustin Jar, ZSRR
Orbita
(docelowa, początkowa)
Perygeum 253 km
Apogeum 435 km
Okres obiegu 91,3 min
Nachylenie 48,88°
Mimośród 0,013528
Czas trwania
Początek misji 13 kwietnia 1963 (11:02 GMT)
Powrót do atmosfery 29 sierpnia 1963
Wymiary
Kształt cylindryczny
Wymiary 1,8 × 1,2 m
Masa całkowita 500[1] kg

Kosmos 14radziecki satelita technologiczny serii Omega; pierwszy radziecki eksperymentalny satelita meteorologiczny. Satelita testował system orientacji satelitów z użyciem elektrycznego żyroskopu (produkcji zakładów VNIIEM) – układu rozpędzanych elektrycznie żyroskopów, hamowanych elektromagnesami i oddziaływającymi z ziemskim polem magnetycznym, co zapewniało stabilizację trójosiową.

Początkowo uważano, że satelita służy badaniom geofizycznym. Dopiero 4,5 roku po wystrzeleniu okazało się, że satelita prowadził badania systemu stabilizacji i orientacji statków kosmicznych na potrzeby satelitów meteorologicznych. Prowadził także eksperymenty z ogniwami słonecznymi.

Wyniki tychże testów, w tym przeprowadzonych na bliźniaczym satelicie Kosmos 23, zostały zastosowane w satelicie Kosmos 122 i dalszych satelitach programu Meteor.

Statek utrzymywał łączność z Ziemią za pomocą radiostacji Mayak, pracującej na częstotliwości 20 MHz.

Przypisy

  1. Za NSSDC Master Catalog. Space 40 podaje 400 kg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]