Krytonosek chilijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krytonosek chilijski
Scytalopus fuscus[1]
Gould, 1837
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina krytonosowate
Rodzaj Scytalopus
Gatunek krytonosek chilijski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Krytonosek chilijski (Scytalopus fuscus) – gatunek małego ptaka z rodziny krytonosowatych. Występuje endemicznie w centralnym Chile. Niezagrożony wyginięciem. Monotypowy.

Taksonomia[edytuj]

Gatunek opisał po raz pierwszy John Gould w roku 1837 pod akceptowaną obecnie przez IOC nazwą Scytalopus fuscus. Holotyp pochodził z Chile, lecz nie podano dokładnej lokacji. Początkowo uznawany za podgatunek krytonoska andyjskiego (S. magellanicus). Oba te gatunki mają ze sobą kontakt w południowej części zasięgu krytonoska chilijskiego[3]. Monotypowy[4].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała wynosi około 11 cm[3]. Dla samców długość skrzydła wynosi 51-58 mm, dla samic 49-55 mm. Długość dzioba samców waha się między 12,5 a 13,5 mm, natomiast u samic pomiędzy 11,5 a 12 mm. Ogon mierzy u samców 39-44 mm, u samic 38-40 mm. Długość skoku samców mieści się w granicach 17-20 mm, zaś u samic 19-20 mm[5].

Dorosły ciemnoszary, ciemniejszy z przodu głowy. Niższa część grzbietu i kuper mają brązowawy odcień. Spód ciała jasnoszary, boki niekiedy płowobrązowe i gęsto czarno prążkowane. Dziób czarniawy, jasny u nasady. Nogi różowe do jasnoróżowych. Osobnika młodego nie opisano[3].

Zasięg występowania[edytuj]

Zasięg występowania krytonoska chilijskiego rozciąga się od południowej Atakamy do regionu Biobío. Środowisko życia stanowią gęsto zarośnięte dna dolin. Spotykany na wysokości od poziomu morza do 800 m n.p.m.[3]

Behawior[edytuj]

Pieśń wykonywana przez samca trwa 0,2-0,3 sekundy. Składa się na nią gwałtowny tryl, wzrastający z 2-3 kHz do 4-5 kHz. Takich trylów przypada średnio 1,2-1,5 na sekundę. Pozostałe głosy nie są znane. Brak również informacji na temat pożywienia[3].

Lęgi[edytuj]

Nie jest znany okres lęgów. Jedno znane gniazdo miało kształt kulisty, tworzyły je kawałki korzeniu i mech, zaś wyściółkę włosie końskie. Mieściło się na końcu długiego na 0,6 m tunelu. Zniesienie liczy 2-3 jaja o wymiarach około 22x17,5 mm[3].

Status zagrożenia[edytuj]

Przez IUCN gatunek klasyfikowany jest jako najmniejszej troski (LC, Least Concern). Lokalnie pospolity. Występuje w rezerwacie biosfery La Campana-Peńuelas. Wymaga dalszych badań, by potwierdzić status; środowisko życia zostało silnie zniszczone i pofragmentowane[3].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Scytalopus fuscus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International 2012, Scytalopus fuscus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2014.3 [dostęp 2015-03-15] (ang.).
  3. a b c d e f g del Hoyo, J.; Elliot, A. & Christie, D.A.: Handbook of the Birds of the World. T. 8. Broadbills to Tapaculos. Lynx Edicions, 2003, s. 782. ISBN 84-87334-50-4.
  4. Frank Gill, David Donsker (red.): Antthrushes, antpittas, gnateaters, tapaculos & crescentchests (ang.). IOC World Bird List: Version 5.1. [dostęp 2015-03-15].
  5. Charles E. Hellmayr: The Birds of Chile. 1909, s. 228.