Krzyż Wolności Haakona VII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzyż Wolności Haakona VII
Haakon VIIs Frihetskors
Awers
Awers odznaczenia
Baretka
Baretka
Ustanowiono 18 maja 1945

Krzyż Wolności Haakona VII (nor. Haakon VIIs Frihetskors lub Haakon VIIs Fridomskross) – medal Królestwa Norwegii, nadawany norweskim i cudzoziemskim cywilom i wojskowym za wybitne zasługi w czasie II wojny światowej, zarówno bojowe jak administracyjne.

Historia i insygnium[edytuj | edytuj kod]

Statuty jednoklasowego odznaczenia zostały ustanowione 18 maja 1945 tuż przed powrotem króla Haakona VII do ojczyzny po latach wygnania w Wielkiej Brytanii, krzyż nadawano od lata 1945. Nadawany było osobiście przez króla podczas konsylium, tzn. posiedzenia rządu w obecności monarchy. Uprawnienia do wnioskowania posiadało w przypadku wojskowych norweskie MON, w przypadku cudzoziemców norweskie MSZ i w przypadku osób cywilnych norweskie MSW. W precedencji odznaczeń norweskich zajmuje czwarte miejsce, po Krzyżu Wojennym, Orderze św. Olafa i Orderze Zasługi, przed Medalem św. Olafa. Jednocześnie z Krzyżem Wolności ustanowiono Medal Wolności Haakona VII.

Oznaka odznaczenia to emaliowany na biało krzyż maltański bez kulek na zakończeniach ramion. W medalionie środkowym awersu znajduje się w czerwonym polu srebrny monogram Haakona VII uwieńczony literą „V” (łac. Victoria). Na rewersie umieszczony jest napis: „Alt for Norge 7 juni 1945” („Wszystko dla Norwegii 7 czerwca 1945”), data jest dniem powrotu króla z wygnania do ojczyzny. Odznaczenie noszone jest na lewej piersi na błękitnej wstążce z obustronnymi białymi bordiurami. W przeciwieństwie do wielu innych odznaczeń norweskich Krzyż Wolności nie podlega zwrotowi do kancelarii królewskiej po zgonie odznaczonego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Hieronymussen, Orders, Medals and Decorations of Britain and Europe in Colour, London 1978