Księżniczka dolara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księżniczka dolara
Die Dollarprinzessin
Rodzaj operetka
Muzyka Leo Fall
Libretto Alfred Maria Willner i Fritz Grünbaum
Liczba aktów 3
Język oryginału niemiecki
Data powstania 1907
Prapremiera 2 listopada 1907
Wiedeń
Premiera polska 28 marca 1908
Warszawa

Księżniczka dolara (niem.: Die Dollarprinzessin) – operetka Leo Falla w trzech aktach z 1907 roku. Premiera miała miejsce 2 listopada 1907 roku w Wiedniu. Libretto zostało napisane przez Alfreda Marię Willnera i Fritza Grünbauma.

O utworze[edytuj | edytuj kod]

W trzy i pół miesiąca po sukcesie Wesołego chłopa, 2 listopada 1907 roku Fall wystawił Księżniczkę dolara odnosząc kolejny sukces. Libretto A. M. Willnera i Fritza Grünbauma stanowi wariacje na temat Poskromienia złośnicy, przeniesione w realia XX-wiecznej Ameryki. Katarzyna przeobraziła się w zarozumiałą Alice, córkę króla węgla Coudera, Petrucchio natomiast w dumnego Freddy'ego Wehrburga[1]. Źródło komizmu utworu tkwi, podobnie jak w Wesołym chłopie, w zderzeniu dwóch diametralnie różnych środowisk: europejskich arystokratów szukających pieniędzy i amerykańskich i nowobogackich milionerów poszukujących herbów i arystokratycznych koligacji[2] Nieprawdopodobieństwa fabuły ratuje wdzięczna i melodyjna muzyka Falla. Do najlepszych fragmentów operetki należą walc Alce i Freda z I aktu Hm la la la, piosenka Alice Wigl wagl wigl wagl, my monkey, a także duet Daisy i Hansa W kółeczko w kółeczko wciąż[3]. Operetka cieszyła się wielkim powodzeniem w całej Europie i za oceanem. Polska premiera miała miejsce 28 marca 1908 roku w Warszawie[4], w roli Alice wystąpiła wówczas Wiktoria Kawecka[5].

Osoby[edytuj | edytuj kod]

  • John Couder, prezes trustu węglowego
  • Alice, jego córka
  • Daisy, jego siostrenica
  • Tom, jego brat
  • Dick, jego siostrzeniec
  • Fred Wehrburg
  • Hans von Schlick, baron
  • Ila Valgodesco, szansonistka i cyrkówka z Europy
  • pani Thompson, gospodyni Freda
  • James, kamerdyner u Couderów
  • Bill, szofer Coudera[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bernard Grun: Dzieje operetki. s. 291.
  2. Lucjan Kydryński: Usta milczą dusza śpiewa. s. 84.
  3. Lucjan Kydryński: Przewodnik operetkowy. s. 120.
  4. a b Lucjan Kydryński: Przewodnik operetkowy. s. 117-118.
  5. Lucjan Kydryński: Przewodnik operetkowy. s. 121.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Grun: Dzieje operetki. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1974.
  • Lucjan Kydryński: Przewodnik operetkowy. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984. ISBN 83-224-0316-X.
  • Lucjan Kydryński: Usta milczą dusza śpiewa. Opowieść o życiu i twórczości Franciszka Lehára. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1992. ISBN 83-212-0621-2.