Labidura herculeana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Labidura herculeana
(Fabricius, 1798)
Okaz Labidura herculeana w Jamestown Museum
Okaz Labidura herculeana w Jamestown Museum
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd skorki
Rodzina Labiduridae
Rodzaj Labidura
Gatunek Labidura herculeana
Synonimy

Labidura loveridgei Zeuner, 1962

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 EX pl.svg

Labidura herculeana – gatunek skorka z rodziny obcężnicowatych, endemiczny dla Wyspy Świętej Heleny. W 2014 roku został oficjalnie uznany za gatunek wymarły. L. herculeana był największym znanym gatunkiem skorka, długość dorosłych osobników wynosiła do 84 mm. Do wyginięcia przyczyniły się prawdopodobnie zawleczone na wyspę gryzonie i wije.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Labidura herculeana. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).