Latopis Kijowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Latopis Kijowski – staroruska kronika, latopis przedstawiający wydarzenia na ziemiach Rusi Kijowskiej w XII wieku.

Latopis Kijowski jest utworem anonimowym. Zachował się w kodeksie Hipackim i jemu pokrewnych. Opisuje lata 1118-1198, stanowi kontynuację Powieści minionych lat (doprowadzonej do 1117 r.). Pod względem treści i formy jest to kronika ogólnoruska[1]. Jest ważnym źródłem do poznania stosunków polsko-ruskich w XII w.

W jego skład wchodzi 6 części:

  1. O rusko-polskich kontaktach wojennych
  2. Zajęcie Kijowa przez Mścisława Andrzejowicza w 1169 r.
  3. Opowieść o zabójstwie Andrzeja Bogolubskiego
  4. Opowieść o wyprawie Igora Światosławicza na Połowców
  5. O niemieckiej wyprawie krzyżowej 1190 r.
  6. Pochwała Ruryka Rościsławicza przez ihumena Mojżesza

Przypisy

  1. F. Sielicki, Polsko-ruskie stosunki kulturalne do końca XV wieku, Wrocław 1997, s. 34.

Bibliografia[edytuj kod]

  • Latopis Kijowski 1118-1158, przeł. i komentarzami opatrzył Edward Goranin, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1995, ISBN 83-229-1117-3
  • Latopis Kijowski 1159-1198, przeł. i oprac. Edward Goranin, wyd. 2, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1994, ISBN 83-229-1025-8