Lex Calpurnia de repetundis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lex Calpurnia de repetundis – wydana w 149 p.n.e. ustawa, której wnioskodawcą był trybun ludowy Lucjusz Kalpurniusz Pizon. Wprowadziła pierwsze stałe trybunały karne, w skład których zapewne wchodzili tylko senatorowie. Poszkodowani musieli korzystać z pomocy patronów, którzy pochodzili z senatu rzymskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Litewski: Słownik encyklopedyczny prawa rzymskiego. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 1998, s. 152. ISBN 978-83-7052-819-5.