Lingapurana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lingapurana (dewanagari लिङ्गपुराण) – hinduistyczny tekst religijny, jedenasta z osiemnastu wielkich puran (Mahapurana). Podzielona jest na dwie części.

Treść jej zawiera opisy:

  • początków kosmosu,
  • pochodzenia lingi (hirańjagarbha Pierwotne Kosmiczne Jajo)
  • pojawienia się Brahmy i Wisznu
  • pojawienia się wszystkich Wed z lingi.
  • 64 siddhi osiągane na skutek opanowania energii żywiołów

Lingapurana (1.813-43) objaśnia przyczynę osiągania siddhi, jako wynik zniszczenia przez jogina wewnętrznych przeszkód[1], których miejsce i energię te nadnaturalne moce przejmują.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Asztangajoga, czyli o praktyce jogi. W: Agata Świerzowska: Joga. Droga do transcendencji. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2009, s. 149, seria: Mała Biblioteka Religii. ISBN 978-83-7505-192-6. (pol.)