Lokal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lokal – wydzielona część budynku służąca celom mieszkaniowym lub innym (usługowym, produkcyjnym, handlowym) albo użytkowym (garaż).

Zgodnie z ustawą z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami izba lub zespół izb. Według jednego z orzeczeń sądów administracyjnych lokal oznacza pomieszczenie lub zespół pomieszczeń (izb). Jednak w orzeczeniu sąd zacytował także stwierdzenie pochodzące z polskojęzycznej Wikipedii, według którego lokal może składać się z dwóch lub większej liczby pomieszczeń.[1]

Samodzielny lokal może stanowić przedmiot odrębnej własności, czyli nieruchomość lokalową. Położony jest na określonej nieruchomości, stanowiącej nieruchomość wspólną (art. 3 uwl). Do lokalu przypisany jest udział w nieruchomości wspólnej. Współwłasność nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z prawem własności nieruchomości lokalowej i nie może być zniesiona (art. 3 ust. 1 uwl).

Przepisy Prawa budowlanego i innych ustaw nakładają różne wymagania związane z samym powstaniem lokalu, jak i możliwością korzystania z niego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2020 r. II SA/Rz 1016/19 https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/ii-sa-rz-1016-19-sankcje-za-urzadzenie-gier-na-522873574]