Lucjusz Licyniusz Lukullus (pretor 104 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucjusz Licyniusz Lukullus (łac. Lucius Licinius Lucullus) (ur. przed 137 p.n.e., zm. po 101 p.n.e.) – członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Licyniuszy (Licinii), z rodziny używającej przydomka Lukullus.

Syn Lucjusza Licyniusza Lukullusa konsula w 151 p.n.e. Mąż Cecylii Metelli Kalwy[1] siostry wpływowych polityków, Metellusa Dalmatyńskiego i Metellusa Numidyjskiego.

W 104 p.n.e. sprawował urząd pretora. W roku tym w Lukanii rzymski ekwita Tytus Wetiusz Minucjusz (Titus Vettius Minutius) wywołał rozruchy stając na czele podburzonych niewolników. Licyniusz Lukullus jako pretor zdławił to powstanie. Diodor Sycylijski przedstawia ten epizod jako zapowiedź mającego wkrótce wybuchnąć w latach 103–100 p.n.e. powstania niewolników na Sycylii[2].

Niewolnicy na Sycylii chwycili za broń, królem powstańców obwołał się Salwiusz, który przybrał imię Tryfona. Powstańcy przejęli kontrolę na znacznymi obszarami Sycylii. W 103 p.n.e. w charakterze propretora został wysłany przez senat na Sycylię Lucjusz Licyniusz Lukullus na czele siedemnastotysięcznej armii dla opanowania powstania. Lukullus pobił w bitwie niewolników i obległ pozostałych pod wodzą Tryfona w Trikalii. Lukullus wycofał się jednak z oblężenia i nie odniósł już żadnych sukcesów[3]. Powstańcy odzyskali siły i nawet zdobyli obóz Lukullusa[4]. Został on wkrótce zastąpiony w dowodzeniu przez Gajusza Serwiliusza, a po powrocie do Rzymu postawiony przed sądem[5] za niepowodzenia na Sycylii[6] i sprzeniewierzenie pieniędzy publicznych[1]. Wina Lukullusa była chyba tak oczywista, że pomocy odmówił mu nawet szwagier, Cecyliusz Metellus Numidyjski[7]. Został skazany na wygnanie i udał się do Heraklei[8].

Potomkowie[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
Lucjusz Lycyniusz Lukullus
pretor 104 p.n.e.
Cecylia Metella Kalwa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lucjusz Lycyniusz Lukullus
konsul 74 p.n.e.
•1. Klaudia
•2. Serwilia
 
 
 
 
 
Marek Terencjusz Waron Lukullus
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lucjusz Lycyniusz Lukullus
 
 
 
 
 
Tertula
Marek Licyniusz Krassus
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Marek Licyniusz Krassus
pretor 54 p.n.e.
Cecylia Metella
 
 
 
 
 
Publiusz Licyniusz Krassus
•Cecylia Metella Kornelia elia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Marek Licyniusz Krassus
konsul 30 p.n.e.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Lukullus,1. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  2. Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna, XXXVI,2-5 w: ( Księga XXXVI. W: Diodor Sycylijski: The Historical Library of Diodorus, the Sicilian. s. 550. [dostęp 2011-07-15]. (ang.)).
  3. Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna, XXXVI,8 w: ( Księga XXXVI. W: Diodor Sycylijski: The Historical Library of Diodorus, the Sicilian. s. 555. [dostęp 2011-07-15]. (ang.)).
  4. FLORI EPITOMAE DE TITO LIVIO BELLORVM OMNIVM ANNORVM DCC LIBRI DVO LIBER SECVNDVS, VII w (Księga Druga, 7. W: Lucjusz Anneusz Florus: Zarys Dziejów Rzymskich. Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1973, s. 80.).
  5. INCERTI AVCTORIS LIBER DE VIRIS ILLVSTRIBVS VRBIS ROMAE, 62 w: ( 62. W: Aureliusz Wiktor: De Viris Illustribus. [dostęp 2011-07-24]. (łac.)).
  6. Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna, XXXVI,8 w: ( Księga XXXVI. W: Diodor Sycylijski: The Historical Library of Diodorus, the Sicilian. s. 556. [dostęp 2011-07-15]. (ang.)).
  7. M. TVLLI CICERONIS ORATIONES IN VERREM, II.IV.147 (II;IV;147. W: Marek Tulliusz Cycero: In Verrem. [dostęp 2011-07-24]. (łac.)).
  8. M. TVLLI CICERONIS PRO A. LICINIO ARCHIA POETA ORATIO, VI (MOWA W OBRONIE POETY ARCHIASZA. W: Marek Tulliusz Cycero: Mowy. edycja komputerowa www.histurion.pl.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]