Ludwik Szułczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Szułczyński
Data i miejsce urodzenia 11 sierpnia 1916
Wrocław
Data i miejsce śmierci 20 lipca 2007
Poznań
Obywatelstwo  Polska
Kategoria wagowa średnia

Ludwik Szułczyński ( ur. 11 sierpnia 1916 we Wrocławiu, zm. 20 lipca 2007 w Poznaniu) – polski bokser.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Uprawianie boksu rozpoczął w 1933 roku w klubie Polonia Leszno, po trzech latach, przeszedł do Warty Poznań, gdzie w 1937 zdobył drużynowe mistrzostwo Polski. Tego samego roku, został zawodnikiem HCP Poznań, pozostając w tym klubie do początku wojny. Walcząc na ringu w kategorii średniej w 1939 roku, został mistrzem Polski. W latach 19381939, czterokrotnie wystąpił w reprezentacji Polski, odnosząc 3 zwycięstwa, przy 1 porażce.

Reprezentując wysoki poziom sportowy, zmuszony został, jak wielu innych sportowców, przerwać, ciekawie zapowiadającą się karierę, spowodowaną wybuchem wojny.