Marek Bieńkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy osoby o imieniu i nazwisku Marek Bieńkowski. Zobacz też: inne znaczenia.
Marek Bieńkowski
Ilustracja
Marek Bieńkowski (2012)
generał brygady SG generał brygady SG
Data i miejsce urodzenia 29 października 1959
Suchedniów
Przebieg służby
Lata służby 1993–2001

2005–2007

Formacja Straż Graniczna
Policja
Stanowiska komendant główny Straży Granicznej (1997–2001),
komendant główny Policji (2005–2007)
Późniejsza praca dyrektor w NIK
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Marek Bieńkowski (ur. 29 października 1959 w Suchedniowie) – polski prawnik, urzędnik państwowy, generał brygady Straży Granicznej, komendant główny Straży Granicznej w latach 1997–2001, komendant główny Policji w latach 2005–2007.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[1]. Po studiach pracował w kurii biskupiej w Szczecinie. W latach 80. działał w opozycji. Był doradcą Mariana Jurczyka. Od 1993 pracował w Straży Granicznej. W latach 1993–1996 był komendantem oddziału Straży Granicznej w Szczecinie.[potrzebny przypis] W latach 1996–1997 był zastępcą komendanta głównego, a w latach 1997–2001 komendantem głównym Straży Granicznej[2]. 14 grudnia 1999 awansowany na stopień generała brygady[3]. Po odwołaniu (2001) ze stanowiska komendanta głównego Straży Granicznej pracował jako doradca w Najwyższej Izbie Kontroli (2002–2005). 3 listopada 2005 powołany na stanowisko komendanta głównego Policji. Marek Bieńkowski był pierwszym w historii III RP szefem policji, który nie nosił munduru (nie był policjantem)[2].

9 lutego 2007 podał się do dymisji. Od 10 lipca 2007 prezes firmy Orlen Ochrona Sp. z o.o.[4] W 2008 powrócił do pracy w Najwyższej Izbie Kontroli, od sierpnia 2008 do lutego 2009 pełnił obowiązki dyrektora delegatury NIK w Lublinie[5]. Obejmował również stanowisko dyrektora Departamentu Porządku i Bezpieczeństwa Wewnętrznego NIK[6].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Bieńkowski - Komendanci główni Policji od 1990 roku. [dostęp 2018-11-04].
  2. a b Nowy komendant policji: Nie jestem polityczny, „gazetapl” [dostęp 2017-05-20] (pol.).
  3. Polska Policja, Marek Bieńkowski, „O Policji” [dostęp 2017-05-20] (pol.).
  4. Główny ochroniarz Orlenu, „Polityka”, nr 29 (2613) z 21 lipca 2007, s. 17.
  5. Bieńkowski do zadań specjalnych w NIK (pol.). rp.pl, 2009-02-09. [dostęp 2013-10-08].
  6. Departamenty i Biura NIK (pol.). nik.gov.pl. [dostęp 2013-10-08].
  7. M.P. z 2002 r. nr 3, poz. 55
  8. M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 74

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]