Cincloramphus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Megalurulus)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cincloramphus[1]
Gould, 1838[2]
Przedstawiciel rodzaju – krzakowik rdzaworzytny (C. mathewsi)
Przedstawiciel rodzaju – krzakowik rdzaworzytny (C. mathewsi)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina świerszczaki
Rodzaj Cincloramphus
Typ nomenklatoryczny

Megalurus cruralis Vigors & Horsfield, 1827

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekscie

Cincloramphusrodzaj ptaka z rodziny świerszczaków (Locustellidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji Południowo-Wschodniej, Australii i Melanezji[15].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 17–28 cm; masa ciała 25–84 g[16].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Cincloramphus (Cynclorhamphus, Cynchlorhamphus, Cinctorhamphus): nowołac. cinclus „drozd”, od gr. κιγκλος kinklos „nieznany przybrzeżny ptak”; ῥαμφος rhamphos „dziób”[17].
  • Ptenoedus: gr. πτην ptēn, πτηνος ptēnos „skrzydlaty”, od πετομαι petoma „latać”; ωδος ōdos „śpiewak”, od ωδη ōdē „pieśń, śpiew”[18]. Gatunek typowy: Anthus rufescens Vigors & Horsfield, 1827 (= Cincloramphus mathewsi Iredale, 1911).
  • Megalurulus: zdrobnienie nazwy rodzaju Megalurus Horsfield, 1821[19]. Gatunek typowy: Megalurulus mariae J. Verreaux, 1869.
  • Ortygocichla: gr. ορτυξ ortux, ορτυγος ortugos „przepiórka”; κιχκλη kikhlē „drozd”[20]. Gatunek typowy: Ortygocichla rubiginosa P.L. Sclater, 1881.
  • Trichocichla: gr. θριξ thrix, τριχος trikhos „włosy”; κιχλη kikhlē „drozd”[21]. Gatunek typowy: Trichocichla rufa Reichenow, 1890.
  • Muelleria: Salomon Müller (1804–1864), niemiecki ornitolog, kolekcjoner z Indii Wschodnich[22]. Gatunek typowy: Napothera bivittata Bonaparte, 1850.
  • Buettikoferia: dr Johann Büttikofer (1850–1927), szwajcarski zoolog[23]. Nowa nazwa dla Muelleria.
  • Dulciornis: Dulcie Mirian Wynne (1894–1977), pasierbica australijskiego ornitologa Gregory’ego Mathewsa; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[24]. Gatunek typowy: Megalurus alisteri Mathews, 1912[a].
  • Maclennania: William Rae Maclennan (1882–1935), australijski ornitolog, taksydermista, podróżnik i kolekcjoner[25]. Gatunek typowy: Cincloramphus mathewsi Iredale, 1911.
  • Buettikoferella: zdrobnienie nazwy rodzaju Buettikoferia von Madarász, 1902[26]. Nowa nazwa dla Buettikoferia.
  • Cichlornis: gr. κιχλη kikhlē „drozd”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[27]. Gatunek typowy: Cichlornis whitneyi Mayr, 1933.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[28]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podgatunek C. timoriensis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cincloramphus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Gould: A synopsis of the birds of Australia, and the adjacent Islands. London: Published by the author, 1838, s. 4. (ang.)
  3. A.F.A. Wiegmann. Bericht über die Leistungen in Bearbeitung der übrigen Thierklassen, während des Jahres 1837. „Archiv für Naturgeschichte”. 4 (2), s. 378, 1838 (niem. • łac.). 
  4. a b Ch.L. Bonaparte: Conspectus generum avium. Lugduni Batavorum: Apud E.J. Brill, 1850, s. 279. (łac.)
  5. J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 1: Singvögel. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1850–1851, s. 39. (niem.)
  6. J. Verreaux. Description de deu oiseaux de la collection zoologique du Museum qui constituent des especes nouvelles. „Nouvelles Archives du Muséum d’Histoire Naturelle, Bulletin”. 5, s. 16, 1869 (fr.). 
  7. P.L. Sclater. Exhibition and descriptions of two new Birds from New Britain. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 49, s. 452, 1881 (ang.). 
  8. A. Reichenow. Vorläufiges über eine neue Gattung und Art von den Fidschi-Inseln. „Journal für Ornithologie”. 38, s. 489, 1890 (niem.). 
  9. J. Büttikofer. A revision of the genus Turdinus and genera allied to it, with an enumeration of the specimens contained in the Leyden Museum. „Notes from the Leyden Museum”. 17, s. 96, 1895 (ang.). 
  10. G. von Madarász. Buettikoferia, nomen emend, pro Muelleria, Biittik., which is preoccupied. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 12, s. 49, 1902 (ang.). 
  11. G.M. Mathews. New generic names for Australian birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 112, 1912–13 (ang.). 
  12. G.M. Mathews. Additions and corrections to my list. „Austral Avian Record”. 3, s. 127, 1915–19 (ang.). 
  13. E. Stresemann. „Ornithologische Monatsberichte”. 36 (2), s. 40, 1928 (niem.). 
  14. E. Mayr. Birds collected during the Whitney South Sea Expedition. 22, Three new genera from Polynesia and Melanesia. „American Museum Novitates”. 590, s. 2, 1933 (ang.). 
  15. F. Gill & D. Donsker: Grassbirds, Donacobius, Malagasy warblers, cisticolas & allies (ang.). IOC World Bird List: Version 8.1. [dostęp 2018-05-14].
  16. F. Bairlein, P. Alström, R. Aymí, P. Clement, A. Dyrcz, G. Gargallo, F. Hawkins, S. Madge, D. Pearson & L. Svensson: Family Sylviidae (Old World Warblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2006, s. 577-578, 580-583. ISBN 84-96553-06-X. (ang.)
  17. Jobling 2018 ↓, s. Cincloramphus.
  18. Jobling 2018 ↓, s. Ptenoedus.
  19. Jobling 2018 ↓, s. Megalurulus.
  20. Jobling 2018 ↓, s. Ortygocichla.
  21. Jobling 2018 ↓, s. Trichocichla.
  22. Jobling 2018 ↓, s. Muelleria.
  23. Jobling 2018 ↓, s. Buettikoferia.
  24. Jobling 2018 ↓, s. Dulciornis.
  25. Jobling 2018 ↓, s. Maclennania.
  26. Jobling 2018 ↓, s. Buettikoferella.
  27. Jobling 2018 ↓, s. Cichlornis.
  28. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Locustellidae Bonaparte, 1854 - świerszczaki - Bush warblers (wersja: 2018-04-07). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-05-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-05-14]. (ang.)