Ernst Mayr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ernst Mayr
Ilustracja
Ernst Mayr podczas odbierania doktoratu honoris causa Uniwersytetu w Konstancji (1994)
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1904
Kempten (Allgäu), Niemcy
Data i miejsce śmierci 3 lutego 2005
Bedford, USA
Zawód ornitolog, ewolucjonista

Ernst Walter Mayr (ur. 5 lipca 1904 w Kempten (Allgäu), zm. 3 lutego 2005 w Bedford) – ornitolog i ewolucjonista amerykański pochodzenia niemieckiego, jeden ze współtwórców nowoczesnej teorii ewolucji: neodarwinowskiej „nowej syntezy” integrującej dorobek tradycyjnej biologii systematycznej z osiągnięciami genetyki klasycznej. Bywał nazywany „apostołem Darwina” i „Darwinem XX wieku”[1].

Syntetyczna teoria ewolucji, sformułowana w latach 40. XX wieku, pozostaje kluczowym paradygmatem jednoczącym różne dyscypliny biologii. Wkładem Mayra w tę syntezę była m.in. jego koncepcja specjacji allopatrycznej, czyli powstawania gatunków z populacji rozdzielonych barierami geograficznymi[1].

Jako przedstawiciel taksonomii ewolucyjnej Mayr krytykował koncepcje Williego Henniga dotyczące systematyki. Ich spór odbił się szerokim echem w środowisku naukowym[2][3]. Mayr skrytykował twierdzenie Henniga, że ptaki i krokodyle są w rzeczywistości grupami siostrzanymi – nazwał je „absurdem”, mimo iż nie negował, że cechy wspólne ptaków i krokodyli są synapomorfiami. To wówczas Mayr ukuł termin „kladystyka” (ang. cladistics), obecnie powszechnie stosowany[4].

Mayr jako absolwent Uniwersytetu Berlińskiego uczestniczył w wyprawach naukowych na Nową Gwineę, Wyspy Salomona. W 1932 objął stanowisko kustosza kolekcji ornitologicznej w nowojorskim American Museum of Natural History, a od 1953 do emerytury w 1975 był profesorem Uniwersytetu Harvarda (w latach 1961-1970 kierował też tamtejszym Muzeum Zoologii Porównawczej). Współzałożyciel i sekretarz pierwszej kadencji Society for the Study of Evolution[5]. Od 1954 członek Amerykańskiej Akademii Nauk. Laureat wielu nagród, m.in. Nagrody Crafoorda w 1999. Z żoną Margarete Simon miał dwójkę dzieci.

Przypisy

  1. a b Axel Meyer. On the importance of being Ernst Mayr. „PLoS Biology”. 3 (5): e152, 2005. DOI: 10.1371/journal.pbio.0030152 (ang.). 
  2. Claude Dupuis. Willi Hennig’s impact on taxonomic thought. „Annual Review of Ecology and Systematics”. 15, s. 1–24, 1984. DOI: 10.1146/annurev.es.15.110184.000245 (ang.). 
  3. Michael Schmitt: Willi Hennig and the Rise of Cladistics. W: A. Legakis, S. Sfenthourakis, R. Polymeni, M. Thessalou-Legaki (red.): The New Panorama of Animal Evolution. Proceedings of the XVIII International Congress of Zoology. Pensoft Publishers, 2003, s. 369–379. ISBN 9789546421647. (ang.)
  4. Ernst Mayr. Cladistic analysis or cladistic classification?. „Zeitschrift für Zoologische Systematik und Evolutionforschung”. 12 (1), s. 94–128, 1974. DOI: 10.1111/j.1439-0469.1974.tb00160.x (ang.). 
  5. Ernst Mayr: The Society for the Study of Evolution – History (ang.). [dostęp 2011-11-06].

Bibliografia[edytuj]

  • Walter J. Bock. Ernst Walter Mayr. 5 July 1904 – 3 February 2005. Elected ForMemRS 1988. „Biographical Memoirs of the Fellows of the Royal Society”. 52, s. 167–187, 2006. DOI: 10.1098/rsbm.2006.0013 (ang.).