Metaliczny wodór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Metaliczny wodór – hipotetyczny stan wodoru pod skrajnie wysokim ciśnieniem, w którym pierwiastek ten wykazuje dobre przewodnictwo elektryczne i inne właściwości metaliczne. Wg niektórych obliczeń mógłby być nadprzewodnikiem wysokotemperaturowym[1].

Przyjmuje się, że metaliczny wodór występuje we wnętrzu planet Jowisza i Saturna.

Wodór jako jedyny pierwiastek z pierwszej grupy układu okresowego nie jest metalem w stanie ciekłym i stałym. W 1935 roku Eugene Wigner i Hillard Bell Huntington jako pierwsi zaproponowali warunki, w których wodór mógłby przejść w stan metaliczny[2]. W 1973 roku naukowcy radzieccy donieśli, że zdołali uzyskać metaliczny stały wodór przy ciśnieniu 2,8 Mbar[potrzebne źródło], eksperymentu nie udało się jednak potwierdzić. Natomiast w 1996 roku amerykańscy fizycy William Nellis, Arthur Mitchell i Samuel Weir z Lawrence Livermore National Laboratory poinformowali o uzyskaniu wodoru w stanie metalicznym za pomocą działa gazowego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ashcroft, N. W.. Metallic Hydrogen: A High-Temperature Superconductor?. „Phys. Rev. Lett.”. 21 (26), s. 1748--1749, 1968. doi:10.1103/PhysRevLett.21.1748. 
  2. Wigner, E., Huntington, H. B.. On the Possibility of a Metallic Modification of Hydrogen. „The Journal of Chemical Physics”. 3, s. 764-770, 1935. doi:10.1063/1.1749590. 
  3. Weir, S. T., Mitchell, A. C., Nellis, W. J.. Metallization of Fluid Molecular Hydrogen at 140 GPa (1.4 Mbar). „Phys. Rev. Lett.”. 76 (11), s. 1860--1863, 1996. doi:10.1103/PhysRevLett.76.1860.