Metro w Vancouverze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SkyTrain
SkyTrain
Pociąg metra w Vancouverze
Dane ogólne
Lokalizacja Vancouver, Kanada
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 1985 rok
Infrastruktura
Całkowita
długość linii
68,7 km
Liczba linii 3
Liczba pojazdów 298
Liczba stacji 47
Inne informacje
Dzienna
liczba pasażerów
354,0 tys.[1]
Rozstaw toru 1435 mm
Właściciel TransLink
Operator British Columbia Rapid Transit Company (Expo i Millennium Line), Protrans BC (Canada Line)

SkyTrain – system kolei miejskiej w mieście Vancouver w Kanadzie. Na większości odcinków poprowadzony jest na podwyższonych estakadach. W samym centrum miasta torowisko schodzi do tunelu. Obecnie, w skład metra wchodzą linie:

  • Expo,
  • Millenium,
  • Canada Line.

Najnowsza linia metra, nazywana Canada Line, została zbudowana przez konsorcjum SNC Lavalin natomiast pociągi dostarczył Rotem który jest oddziałem koreańskiego Hyundaia. Początkowa nazwa projektu – RAV (Richmond-Airport-Vancouver) została zmieniona na Canada Line po dofinansowaniu budowy przez rząd federalny. Wiosną 2013 roku rozpoczęła się budowa kolejnej linii, która będzie się nazywać Evergreen Line.

Automatyczne sterowanie metra[edytuj | edytuj kod]

Sterowanie pociągami metra jest w pełni automatyczne (Driverless). System Sterowania i bezpieczeństwa zaprojektowany jest i wykonany przez kanadyjską firmę Thales Rail Signaling Solutions z Toronto. Różne stopnie nadzoru nad ruchem pociągów dokonywane są przez Kontrolery Stacyjne (STC), Centra Kontroli pociągów VCC, a nad wszystkim czuwa Centralny Ośrodek Kontroli (OCC). System kierowania bez maszynisty istnieje w Vancouver od 20 lat (Sky Train) i w sierpniu 2009 został powiększony o trzecią linie łączącą lotnisko, dzielnicę Richmond i centrum miasta dla ułatwienia transportu w związku z Zimową Olimpiadą.

Centralny Operator porozumiewa się poprzez komputer z pociągami za pomocą pętli kablowej ułożonej pośrodku każdego toru. Każdy pociąg ma dwa niezależnie pracujące, a także wymieniające się w razie awarii kontrolery. Po dwie pary anten ulokowanych pod podłogą wagonów końcowych, wysyłają do Centrum Kontroli i odbierają powrotne modulowane komunikaty z wszelkimi danymi pociągu i polecenia Centralnego Operatora (CO). Prędkość pociągu mierzona jest przez tachometry zainstalowane na osiach wagonów, Wszelkie systemy decydujące o bezpieczeństwie pracy pociągu są duplikowane i w przypadku jakiegokolwiek błędu w działaniu, włączane są automatyczne hamulce.

Rutynowa praca pociągu taka jak przyspieszanie, hamowanie, zatrzymanie na stacji, otwieranie i zamykanie drzwi, oznajmianie komunikatów głosowych i wizualnych jest zaprogramowana w Kontrolerze Pociągu natomiast wszelkie nietypowe zmiany, opóźnienia, dodatkowe ograniczenia prędkości odbywają się na każdorazowe polecenie Centralnego Operatora.

Automatyczne sterowanie pociągów metra w Vancouver oparte jest na systemie SelTrac z firmy Thales. Ten sam system sterowania używany jest także od 2009 w najdłuższej na świecie, w pełni automatycznej sieci metra w Dubaju. W ponad 30-letniej historii metra w Vancouver (otwarcie w 1985) nigdy nie zanotowano żadnego wypadku czy wykolejenia, który byłby wywołany awarią tego automatycznego systemu. Historycznie, stopień punktualności sięga 96%, przy czym najczęstszą przyczyną opóźnień jest powodowane przez pasażerów uniemożliwienie zamykania drzwi wagonów.

Mapa sieci metra w Vancouver

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ian Fisher: Planning of Vancouver’s Transit Network with an Operations-Based Model (ang.). [dostęp 22 listopada 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]