Mieczysław Serwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Serwiński
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1918
Zakrzew
Data śmierci 30 lipca 1999
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna poseł bezpartyjny
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

Mieczysław Serwiński (ur. 28 kwietnia 1918 w Zakrzewie, zm. 30 lipca 1999) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VI, VIII i IX kadencji, doktor honoris causa Politechniki Łódzkiej, przewodniczący Rady Narodowej miasta Łodzi.

Życiorys[edytuj]

W 1945 ukończył studia chemiczne na Politechnice Warszawskiej, po czym podjął pracę na Politechnice Łódzkiej. Od 1952 do 1956 był dziekanem Wydziału Biotechnologii i Nauk o Żywności. W latach 1962–1968 był prorektorem PŁ, a w latach 1968–1975 rektorem. Uzyskał w 1968 tytuł naukowy profesora zwyczajnego nauk chemicznych.

W 1972 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VI kadencji w okręgu Łódź Bałuty, był posłem bezpartyjnym. Zasiadał w Komisji Górnictwa, Energetyki i Chemii oraz w Komisji Nauki i Postępu Technicznego. W 1980 i 1985 ponownie uzyskiwał mandat posła. Do Sejmu VIII kadencji dostał się z okręgu Łódź Śródmieście, a do Sejmu IX kadencji z okręgu Łódź Bałuty. W Sejmie VIII kadencji zasiadał w Komisji Górnictwa, Energetyki i Chemii, Komisji Nauki i Postępu Technicznego, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Radach Narodowych i Samorządzie Terytorialnym, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy Konstytucyjnej o przedłużeniu Kadencji oraz w Komisji Oświaty, Wychowania, Nauki i Postępu Technicznego, a w Sejmie IX kadencji w Komisji Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej, Komunalnej i Mieszkaniowej, Komisji Nauki i Postępu Technicznego, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw zmieniających przepisy dotyczące rad narodowych i samorządu terytorialnego oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o mieniu komunalnym. Jako reprezentant strony rządowo-koalicyjnej w czasie obrad Okrągłego Stołu współprzewodniczył podzespołowi do spraw polityki mieszkaniowej.

W latach 80. przewodniczył pracom Rady Narodowej miasta Łodzi. 10 listopada 1995 otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Łódzkiej[1].

Odznaczenia[edytuj]

Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 227.