Mieczysław Sokołowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Mieczysław Sokołowski (polityk).
Mieczysław Kazimierz Sokołowski
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 23 września 1898
Częstochowa
Data i miejsce śmierci 18/19 sierpnia 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki 55 Poznański Pułk Piechoty
2 Pułk Piechoty KOP
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
  • powstanie warszawskie
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Kamień upamiętniający walki w ramach powstania warszawskiego na Wilanowie, kiedy to z 18/19 sierpnia 1944 r., w ramach Grupy Odsieczy „Grzymała” przedostali się na Sadybę żołnierze Kompanii K-LK-310-2 Pułku AK Baszta. W walce polegli Mieczysław Sokołowski "Grzymała" i cichociemny kpt. Julian Kozłowski „Cichy”. Kamień znajduje się przy cmentarzu Wilanowskim
Ulica ppłk. Mieczysława Sokołowskiego „Grzymały” na warszawskiej Starej Ochocie

Mieczysław Kazimierz Sokołowski[1] ps.Grzymała”, „Ojciec”, „Pomian”, „Unikat"”(ur. 23 września 1898 w Częstochowie, zm. 18/19 sierpnia 1944 w Warszawie) – oficer piechoty Wojska Polskiego i Armii Krajowej.

Był synem Mieczysława i Antoniny z Mielęckich. Wywodził się z rodu Sokołowskich herbu Pomian. W 1932 pełnił służbę w 55 Poznańskim pułku piechoty w Lesznie. W kampanii wrześniowej 1939 dowodził w stopniu majora III batalionem 2 pułku piechoty KOP (batalion KOP „Wołożyn”). W latach 1940–1941 więzień KZL Auschwitz[2].

W chwili rozpoczęcia powstania warszawskiego dowódca IV Obwodu „Ochota”, w stopniu podpułkownika. Po porażce powstańców podczas ataków na cele niemieckie na terenie Ochoty, Grzymała w nocy z 1/2 sierpnia 1944 roku podjął decyzję o wyprowadzeniu 700 osób żołnierzy i cywili do Lasów Chojnowskich, skąd po spodziewanym dozbrojeniu z oczekiwanych zrzutów lotniczych mieli wrócić w późniejszym czasie do Warszawy. W trakcie wycofywania się pod dworem w Pęcicach doszło do starcia z Niemcami, w wyniku którego śmierć poniosło 91 powstańców (60 Niemcy rozstrzelali). Do Lasów Chojnowskich przedarło się jedynie 300 powstańców[3]. W Lasach Chojnowskich Grzymała utworzył „grupę odsieczy”, złożoną ze zgromadzonych tam oddziałów z Ochoty, Mokotowa i VII Obwodu „Obroża”. W nocy z 18 na 19 sierpnia uderzył na Wilanów z zamiarem przedarcia się na Mokotów. Poległ w okolicach Wilanowa, ciężko ranny podczas natarcia został dobity na placu boju przez patrol niemiecki. W Warszawie nazwano jego imieniem jedną z ulic.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W ewidencji wojskowej figurował jako Mieczysław I Sokołowski dla odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko. Był nim Mieczysław II Sokołowski, ur. 1 stycznia 1899, kapitan 2 Dywizjonu Artylerii Konnej.
  2. ŚWIATOWY ZWIĄZEK ŻOŁNIERZY ARMII KRAJOWEJ: Na przedpolu Warszawy. [dostęp 28 kwietnia 2010].
  3. Powstanie Warszawskie 1944 - Oficjalna strona Stowarzyszenia Pamięci Powstania Warszawskiego 1944, www.sppw1944.org [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  4. M.P. z 1938 r. nr 160, poz. 290

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 5, red. nauk. Piotr Rozwadowski, Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2002, ​ISBN 83-11-09261-3​.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 64, 583.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]