Mieroża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mieroża – pułapka na ryby i raki będąca odmianą żaka mająca tylko jedno skrzydło. Częścią łowną mieroży są komory, do których ryby wpływają przez rozpiętą na obręczach sieć, uniemożliwiające wycofywanie się złowionych ryb z wnętrza sieci[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. praca zbiorowa: Zootechniczny słownik encyklopedyczny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1965, s. 323.