Model programowy procesora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Model programowy procesora, ISA (od ang. instruction set architecture), czasem nieściśle architektura procesora − ogólne określenie dotyczące organizacji, funkcjonalności i zasad działania procesora, widoczne z punktu widzenia programisty jako dostępne mechanizmy programowania. Na model programowy procesora składają się, między innymi:

Procesory posiadające ten sam model programowy są ze sobą kompatybilne, co oznacza, że mogą wykonywać te same programy i generować te same rezultaty. W początkowej historii procesorów model programowy procesora zależał od fizycznej implementacji procesora i niejednokrotnie całkowicie z niej wynikał. Obecnie tendencja jest odwrotna i stosuje się bardzo różne implementacje fizyczne (mikroarchitektury) pochodzące od różnych producentów, natomiast realizujące ten sam ISA. Przykładami modeli programowych są:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]